verbalis

verbālis, e, adj. [verbum], consisting of words, wordy, verbal.

• I In gen. (post-class.): horrea, Fulg. Myth. 1 praef.: undae mulierum, id. ib.—
• II In partic., in gram., of or belonging to verbs, verbal, Charis. p. 128 P.; Diom. p. 310 ib.

verbālis, e (verbum), I) zum Worte gehörig, Wort-, horrea, Fulg. myth. 1. praef. p. 18 M.: undae mulierum, Wortschwall, ibid. p. 23. – II) insbes., zum Zeitworte (Verbum) gehörig, Verbal-, nomina (griech. ῥηματικά), Charis. 155, 22. Diom. 324, 11. Dosith. 26, 8 K.

1 verbalis [LL] 1 of, pertaining to, or expressed in words (esp. as dist. from deeds, reality, or sim.), verbal, nominal; b (as spoken orally); c (w. ref. to words of spec. text). s1264 accepimus nos esse diffidatos a vobis, quamvis hujusmodi ~is diffidatio satis fuerit in nos realiter ante vestra hostili ‥ persecutione probata Eul. Hist. III 126; s1301 vestra [potestas] est ~is, nostra autem realis Rish. 198; s1339 solum ‥ de gestis hominum realis accio non ~is concepcio ponderetur G. Ed. III Bridl. 145; 1348 nos volentes dictos nuncios ‥ ab injuriis, violenciis, et gravaminibus actualibus et ~ibus quatenus poterimus preservare RScot 714b; non esset verum, si nulla esset realis distinccio inter regem Romanorum et imperatorem ‥ sed ~is tantummodo Ockham Pol. I 123; intrat Burdegale portum peritus generale, / nil nisi verbale tinnuit ‘ave’, ‘vale’ W. Peterb. Bell. Hisp. 104.  b licet prebendarii vicarie ‥ et vicarius vocentur et subdecanus voce ~ali, curam tamen nullam habent ‥ in ecclesia predicta Reg. Brechin I 19; suppono quod ‥ contractus ~is sicut cartalis in materia civili eque cadit sub civili judicio Wycl. Civ. Dom. III 303; contra omnes temptaciones ‥ sunt medicine ‥ jejunia, vigilie, corporales labores, consolaciones ~es aliorum AncrR 88; parabat / rex novus optata sua parliamenta novata: / curia verbalis fuit et non judicialis Gower CT III 310; c1430 de ~ibus fiendorum promissis Reg. Whet. II app. 439; ut fiat ~is executio, est procedendum ut in caeteris causis quando sententiae sunt verbaliter executioni demandatae Praxis 366.  c sacerdotes Christi debent humiliter ministrare ecclesie in sacramentis et sacramentalibus, et specialiter in doctrina reali et ~i evangelii pacis (Wycl.) Ziz. 482; confirmavit ‥ sensum ~em hujus scripture ex modo vivendi Christi et suorum apostolorum conformiter ad hunc sensum: vita ‥ sacerdotum est optimus interpres sue verbalis sententie Ib. 483. 2 of or pertaining to the Word (Christ). ave, virgo, vas verbale Walt. Wimb. Virgo 27; quid patrat graciam verbalis fluminis? / si nescis, referam—taberna virginis Id. Carm. 148. 3 of, pertaining to, or derived from a verb or verbs, verbal. sunt itidem nomina ~ia in -trix desinentia feminina, sicut masculina in -tor terminantur Aldh. PR 126; alia [nomina] verbialia, quae et dirivativa sunt: veniunt enim a verbis, ut ‘lector’, ‘dictor’ Tatwine Ars 1. 15; in quarta [conjugatione] ‥ corripiuntur duo, ‘queo’ simul et ‘eo’, et que ex is componuntur, ut ‘eo, itus, exeo, exitus’, ex quibus ~ia non legi Abbo QG 4 (10); amicor, amicaris verbum deponens, unde ~ia amicator, amicatus, amicabilis, et amicabiliter adverbium Osb. Glouc. Deriv. 6; ~e dicitur a verbo, ut egenus ab egeo Bacon Gram. Gk. 155; multe determinaciones conveniunt corpori Christi, nominales, ~es, et adverbiales (Tyss.) Ziz. 173.

2 verbalis, (~is major) agrimony (Agrimonia eupatoria). 14‥ ~is major, egrimony, coseclite MS Camb. UL Dd. 11. 45 f. 116ra.

verbālis, e (verbum), de paroles : verbales undæ Fulg. Myth. p. 23, flux de paroles || verbal, dérivé dʼun verbe : Diom. 324, 11 ; Char. 155, 22.

verbalis , e. adj.
言者。面論者。

Suggest a Translation
See an image