versificator

versĭfĭcātor, ōris, m. [versifico].

• Lit., a verse-maker, versifier (post-Aug.): Cornelius Severus versificator quam poëta melior, Quint. 10, 1, 89.—
• II Transf., a poet: versificatores meliores quam duces, Just. 6, 9, 4.

versificātor, ōris, m. (versifico), der Versemacher, Verskünstler, Vopisc. Saturn. 1 (7), 4. Ter. Maur. 1012: moderni versificatores, Beda de orthogr. 232, 21 K.: versificator quam poëta melior, Quint. 10, 1, 89: versificatores meliores quam duces, Iustin. 6, 9, 4.

versificator [CL], composer of verse, versifier, poet. moderni ~ores Bede AM 92; si quis hec lectione dignabitur, ~oris in primis egregii leporem animadvertet W. Malm. GP II 88; recordatus sum illius egregii ~oris qui ait, ‘justicia est ubi semper egens et semper honesta’ J. Godard Ep. 222; de cujus virtutibus quidam ~or solitus regum laudes et gesta describere, eleganter ait, ‘Albertus juvenis fuerat rex, fortis ad arma’ V. II Off. 23; 1258 faciat habere magistro Henrico de A., ~ori, unum dolium vini de dono regis Cl 347; 13‥ prose magistri Henrici ~oris Chr. Rams. app. 365.

versĭfĭcātŏr, ōris, m. (versifico), celui qui fait des vers, versificateur : Quint. 10, 1, 89 || poète : Just. 6, 9, 4.

versificator , oris. m.
作詩人。

Suggest a Translation
See an image