vertagus
vertăgus, i, m. [Celtic],
- a greyhound, Mart. 14, 200, 1; Firm. Math. 5, 8.— Called also vertăga or vertăgra (also vertrăga), Grat. Cyn. 203.
vertagus, ī, m., s. vertragus.
[genus canum ] quod dolo agit, ~um nostri dicunt, quod se dum predatur vertat et circumacto corpore impetu quodam ‥ feram ‥ intercipit
postremus inter venaticos ~us est, quemtumbler vocitamus; quodtumble apud nos vertere est Latinis
vertăgus, ī, m. (mot celtique), vautre [espèce de chien lévrier] : Mart. 14, 200, 1 ; Firm. Math. 5, 8.
➳ vertragus d. qqs mss.