vesona
venerabili matronæ Christi, una cum Christi virginibus Vesona
monastice degentibus nuncupavit. Quod vocabulum non errore amanuensis scriptum esse
probat Mabillonius sæc. 4. Bened. part. 1. pag. 131. cum ex Codicibus MSS. tum ex tribus
locis Expositionis psalmi 44. ejusdem Radberti in quibus reperitur ; maxime vero quod
Ptolemæus Vesoneset Strabo
Vesionesappellant Suessionenses. Consule Mabillonium loco laudato.