vespertilio
vespertīlĭo, ōnis, m. [vesper],
- a bat, Plin. 10, 61, 81, § 168; 11, 37, 62, § 164; 29, 4, 26, § 83; Macr. S. 7, 16; Varr. ap. Non. 47, 3; Auct. Carm. de Philom. 39.
vespertīlio, ōnis, m. (vesper), die Fledermaus, Varro sat. Men. 13. Plin. 10, 168 u. 11, 164. Macr. sat. 7, 16, 7. Vulg. Levit. 11, 19. Anthol. Lat. 762, 39 (233, 39).
~o,hraeðemuus
~ones et noctuae non nisi in nocte caelum videntes
visus est ~o ‥ easdem importune auras et maxime circa solium regis circinans
quod ~onibus sunt [sc. domus tue ] pervie
hic verspertilio,cauve suviz
unum speciale quod vocatur oleum ~onum
ad faciend' ludos regis ‥ ij capita hominum cum alis ~onum
intellectum nostrum se habere ad perfectissima nature sicut se habet ad solem oculus ~onis
to cry ‥ ~onum [est ] blaterare
~ones! ‥ hunc rapite atque adducite in tenebras exteriores. ‥ [Vespertiliones: ] curabimus
dorsale parvum ‥ cum ~onibus(
dorsale ‥ crocei coloris cum vispilionibus
vespertīlĭō, ōnis, m. (vesper), chauve-souris [oiseau de nuit] : Plin. 10, 168 ; 11, 164.
Serotinus. Gloss. Isid.
Vespertilio,
vespertīlĭo, vespertiliōnis, m.: pipistrello.