vinosus
vinosus, full of wine, fond of wine, given to drink, wine-bibbing
Could not find vinosa in Logeion dictionaries.
vinosa feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of vinosus
vīnōsus, a, um, adj. [vinum],
- full of wine, drunk with wine; fond of wine, wine-bibbing (syn.: temulentus, ebrius): non modo vinosus, sed virosus quoque, Scip. Afric. ap. Gell. 7, 12, 5: laudibus arguitur vini vinosus Homerus, Hor. Ep. 1, 19, 6: modice vinosi, drunken, Liv. 41, 4, 4: convivia, Ov. Am. 3, 1, 17; id. A. A. 3, 330: moris sucus in carne vinosus, having the taste or flavor of wine, Plin. 15, 24, 27, § 97: sapor seminis nardi, id. 12, 13, 27, § 47: odor seminis ambrosiae, id. 27, 4, 11, § 28: genus Punicorum, id. 13, 19, 34, § 113.—Comp.: aetas, Ov. F. 3, 765.—Sup.: lena, Plaut. Curc. 1, 1, 79 (79).
vīnōsus, a, um (vinum), voll Wein, I) von Pers.u. persönl. Zuständen: a) voll des Weines, betrunken, modice vinosi, Liv. 41, 4, 4 zw. (Weißenb. modice vino usi). – b) viel u. oft Wein trinkend, dem Weine ergeben, ein Freund des Weines, Homerus, Hor.: senex, v. Anakreon, Ov.: vinosior aetas, Ov.: lena vinosissima, Plaut.: convivia, wobei viel Wein getrunken wird, Ov. – II) weinartig, wie Wein, sapor, Weingeschmack, Plin.: odor, Weingeruch, Plin.: sucus, Plin.: suci pomorum vinosissimi, Tert.
‘laudibus arguitur vini vinosus Homerus’ [] et Plato ab eisdem vinosus convincitur extitisse Hor. Epist. I 19. 6
~us ‥ vino plenus
Christum ‥ quem Judaica superstitio nunc fabri filium, nunc ~um, nunc voratorem carnium ‥ vocans ‥
vini †lanta [l. tanta ] virtus est ut vix quilibet ~us sextarium in mense totum bibat
tu nos vinosos reprobas et desidiosos
hec ‥ tunica [uvea ] ad modum spongie est quodammodo porosa et ~a
color ~us yridis, qui et purpureus dicitur
materia ‥ minus spissa, videtur viridis esse; et si minus, videtur ~a, et rubea
de vite et materiis ipsius ‥ hec vinea, est locus ubique usitatus ‥ hec venosa idem est
vīnōsus, (13) a, um (vinum), ¶ 1 adonné au vin : Scip. d. Gell. 7, 12, 5 ; Hor. Ep. 1, 19, 6 ¶ 2 pris de vin Liv. 41, 4, 4 ¶ 3 qui rappelle le vin, vineux : Plin. 12, 47 || vinosior Ov. F. 3, 765 ; -issimus Pl. Curc. 79.
- 1. drankzuchtig [senex; convivium waarbij veel wijn gedronken wordt];
- 2. (postklass.) naar wijn smakend, wijn- [sucus; odor geur v. wijn].
vīnōsus adj.with comp.
- vinum, full of wine, fond of wine, given to drink, wine-bibbing: Laudibus arguitur vini vinosus Homerus, H.: vinosior aetas Haec est, O.