vira
vĭra, ae, f. [vir],
- a woman: quae nunc femina, antiquitus vira vocabatur, Isid. Orig. 11, 2, 23.
vira, ae, f. (vir), Männin (archaist. für femina), Fest. 261 (a), 22.
vĭra, æ, f. (vir), femme : Fest. 261, 22.
Dum omnipotens Deus concessit jugale
consortium, et tale permissum dedit et in omnibus, ut unusquisque cum Vira sua nubat
juxta consuetudinem anteriorum Christianorum, etc.Viratonus, Teli species. Vide in hac voce.
Partie
d'iceulx arbalestiers eussent traict de l'un bersail à l'autre et feussent alez après le
traict de leurs Vires ès parties du bersail ou traict avoient..... Ainsi que ledit Eslie
eust desnoqué son arbaleste, sa Vire encontra ledit de la Chapelle, etc.
Vireton, in aliis ejusd. ann. ibid. ch. 170. Aliæ ann. 1396. in Reg. 151. ch. 12 :
La Vire ou boujon, dont icellui du Quesnoy jouoit et que paravant il avoit
entezé, etc. An inde Viraillesnuncupatum locum, in Lit. remiss. ann. 1402. ex Reg. 157. ch. 270 :
Une piece de cuir, appellée Virailles. An a
Gallico Bira, Fossa. Vide supra Bivia. Lit. admort. ann. 1375. in Reg. 109. Chartoph. reg. ch. 401 :
Item in quadam petia campi..... confrontante
cum honore hæredum Guerandi Janesii,... vallato sive Vira in medio.