vitineus
vītīnĕus, a, um, adj. [perh. contr. from vitigineus],
- of the vine, vine-: vincula, Flor. 3, 20, 4.
vītineus, a, um (vitis) = vitigineus, vom Weinstocke, Reben-, vincula, Flor. 3, 20, 4 Halm.
vītĭnĕus, a, um, v. vitigineus s. v. vitigenus : Flor. 3, 20, 4.
Vitiselaboratæ. Vide in hac voce. Anastasius in S. Silvestro apud Murator. tom. 3. pag. 107. col. 1 :
Sic inclusit (Constantinus) corpus beati Petri
Apostoli, et recondidit, et ornavit supra ex columnis porphyreticis, et alias columnas
Vitineas quas de Græcia perduxit. Eadem habentur in Chron. Romualdi II.
Archiepisc. Salernit. apud eumd. Murator. tom. 7. col. 81. Vide
Vitium.