vittatus
vittatus, bound with a fillet, chapleted, wreathed
Could not find vittataque in Logeion dictionaries.
vittataque feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of vittatus
vittātus, a, um, adj. [vitta],
- bound with a fillet or chaplet: capilli, Ov. Am. 1, 7, 17: sacerdos, Luc. 1, 597: honos frontis, Stat. S. 5, 5, 28: navis, Plin. 7, 30, 31, § 110.
vittātus, a, um (vitta), mit einer Binde umwunden, -versehen, capilli, Ov.: vacca, Ov.: sacerdos, Vestalin, Iuven.: frons, Avian.: coronae spiceis bittatis (= vittatis), Corp. inscr. Lat. 6, 2099 II 25 (Act. Arv. a. 189): navis vitt., bewimpeltes, Plin. 7, 110. Solin. 1, 123.
tibia nunc variis libeat vittata coronis / haec tibi, rex felix, picto renovata colore, / quae te Pieriis decantat versibus auctor
~us,gehufud
hec vitta, -e i. infula unde ligatur caput sacerdotis, unde ~us, -um
vittātus, (14) a, um (vitta), orné de bandelettes : Ov. Am. 1, 7, 17 ; Luc. 1, 597 || orné de rubans, pavoisé : Plin. 7, 110.
vittātus
adj.
- vitta, bound with a fillet, chapleted, wreathed: capilli, O.: vacca, O.