vitula
vitula, a young cow, heifer
vĭtŭla, ae, v. vitulus.
1. vitula, ae, f. (v. vitulus), ein junges weibliches Rind, das Kalb, Verg. ecl. 3, 29 u. 77. Hieron. in Ezech. 16. Vulg. iudic. 14, 18 u.a.: vitulus et vitula, Varro r.r. 2, 5, 6.
tantum mansit humilis ‥ ut ‥ oves ~asque mulgere ‥ in cunctis monasterii operibus jocundus et obediens gauderet exerceri
sermone Scottico Inisboufinde, id est insula ~ae albae, nuncupatur
non curo teneram etate primula: / non arat sapiens in tali vitula
hec juvenca,a qwye , hic vitulus,a calfe , hec ~a,qwye calffe
de cibis generalibus ‥ hec carnes ~e,veylle
hec vitis,a vyne , hec ~a, idem est
1 vĭtŭla, (13) æ, f. , génisse : Varro R. 2, 5, 6 ; Virg. B. 3, 29.
Violondictum. Ugutio et Joan. de Janua :
Vitula, quoddam instrumentum
musicum, unde Vitulari, cum Vitula cantare. Galfridus de Vino Salvo, qui floruit
sub Ricardo I. Rege Angliæ, in Poëtria MS. seu de Coloribus Rhetoricis :
Cymbala præclara, concors symphonia, dulcis
Fistula, somniferæ cytharæ, Vitulæque jocosæ.
Ante infirmum dulcis sonitus fiat de musicorum generibus, sicut campanula,
Vidula, rota, et similibus. Occurrit præterea in lib. MS. Miraculorum Rupis
amator. part. 1. cap. 34.
..... Et decantata per orbem
Gesta solent melicis aures mulcere Viellis.
Nicolaus de Braia in Ludovico VIII :
Occurrunt mimi dulci resonante Viella,
Instrumenta sonant, non sistrum defuit illic, etc.
..... sistris respondent cymbala, dulces
Organa concordant voces, lyricisque Viellæ
Contendunt odis, etc.
Par le Palais vont grant joie menant,
Li uns Viole, li uns conte Romans.
MS. :
D'arpe, de Vielle aprist.
MS. :
Harpes i sonnent et Vielles,
Qui font les melodies belles.
Colinus Musetus MS. :
J'alai à li praelet,
O tot la Vielle et l'archet,
Si li ai chanté le muset.
Violedicunt. Sanutus lib. 2. part. 4. cap. 21 :
Alia genera dulcia
musicorum, ut sunt Violæ, cytharæ, et roctæ.
Pulsando cum lira, Viola, leuto, seu alio quovis instrumento,
etc.Violam trahebat, dominæ choream
ducebant et equus ejus incomparabilibus circumflexionibus saltabat. Violer, pro
lyram pulsare, in Consolat. MS. Boetii lib. 3. ubi de Orpheo :
Et si doucement Viola,
Qu'il fist au doulz son de sa corde
Encliner à misericorde
Celles qui tormentent les armes...
Orpheus prist si doucement
A demener son instrument,
Que pour son très doulz Violer,
La roë cessa reoler.
Viola. Sueno in Histor. Danica cap. 3 :
Quos ingenti tripudio
cœtus comitatur histrionum in Fiolis, citharis, et tympanis modulantes.vĭtŭla, ae, f.: vitella, giovenca.
vitula ae, f
- vitulus, a young cow, heifer, V.