vorax
vorax, swallowing greedily, devouring, ravenous, voracious, consuming
Could not find voracis in Logeion dictionaries.
voracis masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular, masculine accusative plural, feminine accusative plural of vorax
vŏrax, ācis, adj. [voro], swallowing greedily, devouring, ravenous, voracious (class.).
- I Lit.: quae Charybdis tam vorax? Cic. Phil. 2, 27, 67: venter, Ov. M. 15, 94.—
- II Trop., devouring, destroying, consuming, destructive, ruinous: pontus, Luc. 2, 664: flamma, Sil. 4, 687: impensae, Val. Max. 7, 1 fin.: usura, Luc. 1, 181.—Comp.: ignis, Ov. M. 8, 839.—In mal. part.: culus, lecherous, lustful, Cat. 33, 4.—Adv.: vŏrācĭter, greedily, voraciously, Macr. S. 6, 5 med.
vorāx, ācis (voro), I) gern und leicht etwas verschlingend, -fressend, -verschluckend, gefräßig, homo vorax et potator vini, Vulg.: rabiosi et voraces lupi, Lact.: vor. Charybdis, Cic.: ignis voracior, Ov.: culus voracior, Catull.: gluttones voracissimi, Schopen, Uned. Scholien p. 5, 8. – II) übtr., fressend, verzehrend, usura, Lucan. 1, 181: impensae, Val. Max. 7, 1, 2.
mihi videtur quod sis ‥ multus edax lupus et ~ax
mira Dei virtus quod ‥ nec natura ~ax nec venator instigans ‥ impios ‥ transvehunt ad rapinam
vulpis est animal ~ax [ME: ]a frech beast & freotewil
civitatem ~ax flamma comburit
hostes ‥ universa ~aci flamme tradunt
vŏrāx, (13) ācis (voro), qui est toujours disposé à dévorer, dévorant, vorace, qui engloutit : Cic. Phil. 2, 67 ; Ov. M. 15, 94 ; voracior ignis Ov. M. 8, 839, feu plus avide.
- 1. vraatzuchtig, onverzadigbaar [Charybdis];
- 2. (metaf.) verterend [flamma].
vorāx ācis, adj.with comp.
- GVOR-, swallowing greedily, devouring, ravenous, voracious, consuming: quae Charybdis tam vorax?: ignis voracior, O.: culus voracior, more lustful, Ct.