armati
Frieze-Dennison Vergil
armātī, ōrum, m.: armed men, warriors, 2.485. (armō)
Found Armati with different capitalization.
Armati masculine nominative plural, masculine vocative plural, masculine genitive singular of armatus
Armati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine nominative plural, perfect passive participle masculine genitive singular of armo
Habuit secum Australes, qui armis
ferreis utebantur. Igitur Rex Adolphus contra Ducem Austriæ cum magna multitudine
venientem, in occursum currit cum hominum armata multitudine copiosa. Armati
reputabantur, qui galeas ferreas in capitibus habebant, et qui wambasia, id est, tunicam
spissam ex lino et stuppa, vel veteribus pannis consutam, et desuper camisiam ferream,
id est, vestem ex circulis ferreis contextam, per quæ nulla sagitta arcus poterat
hominem vulnerare. Ex his Armatis centum inermes mille lædi potuerunt :
habebat et multos, qui habebant dextrarios ; id est, equos magnos, qui inter equos
communes, quasi Bucephalus Alexandri, inter alios eminebant. Hi equi cooperti fuerunt
coopertoriis ferreis, id est, veste ex circulis ferreis contexta. Assessores
dextrariorum habebant loricas ferreas, habebant et caligas, manipulos ferreos, et in
capitibus galeas ferreas splendidas et ornatas, et alia multa, quæ me tæduit
enarrare. Hæc, et si prolixiora, describere placuit, ut vel inde percipiatur, cur
Alemannorum gentem ferream in equis ferreis advenire dixerit Anonymus de
Expeditione Asiatica Friderici I. et Theophylactus Bulgariæ Archiep. Epist. 16. ex
Meursianis,