armati
Frieze-Dennison Vergil
armātī, ōrum, m.: armed men, warriors, 2.485. (armō)
Habuit secum Australes, qui armis
ferreis utebantur. Igitur Rex Adolphus contra Ducem Austriæ cum magna multitudine
venientem, in occursum currit cum hominum armata multitudine copiosa. Armati
reputabantur, qui galeas ferreas in capitibus habebant, et qui wambasia, id est, tunicam
spissam ex lino et stuppa, vel veteribus pannis consutam, et desuper camisiam ferream,
id est, vestem ex circulis ferreis contextam, per quæ nulla sagitta arcus poterat
hominem vulnerare. Ex his Armatis centum inermes Hæc, et si prolixiora, describere placuit, ut vel inde percipiatur, cur
Alemannorum gentem ferream in equis ferreis advenire dixerit Anonymus de
Expeditione Asiatica Friderici I. et Theophylactus Bulgariæ Archiep. Epist. 16. ex
Meursianis,