benedictum
Found Benedictum with different capitalization.
Benedictum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, supine of benedico
Benedictum neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of benedictum
Benedictum masculine genitive plural, masculine accusative singular of benedictus
bĕnĕdictum, v. bene, I. B. 1. g.
benedictum, ī, n. (benedico), besser getrennt geschr., s. bene no. I (bes. Verbdgg.), 1, c, γ.
Quod ipse Dominus ab illa ficu,
ad quam esuriens accessit, et sine fructu inventam percussit verbo oris sui, ut, quæ
sterilis fuerat Benedicto Domini fieret arida maledicto.