benedictio
bĕnĕdictĭo, ōnis, f. [benedico, II.] (eccl. Lat.),
- an extolling, praising, lauding, App. Trism. p. 82, 11; Vulg. Deut. 16, 10; Tert. Test. Anim. 2.—
- B Meton., a consecrated, sacred object: benedictio crucis = frustum sanctae crucis, Paul. Nol. Ep. 32, c. 8.—
- II A benediction, blessing, Sulp. de Vita S. Martini, 2, 12; Vulg. Gen. 26, 29; id. Gal. 3, 14.
benedictio, ōnis, f. (benedico no. II), I) das Lobpreisen, Apul. u. Eccl. – II) der Segen, benedictionem alcis petere, jmd. um seinen Segen bitten, Gregor. dial. 2, 12: benedictionem dare, ibid. 3, 17. – meton. = der geweihte, geheiligte Gegenstand, b. crucis, ein Stück des heiligen Kreuzes, Paul. Nol. ep. 32. c. 8.
ut in Opificis ~onem et laudem tota machina mundialis assurgat
sancte meditaciones, benedixiones [ME: ], genuflexiones ‥ lavant venialia peccatablessunges
inter ceteras ‥ specialis ~onis glorias etiam maxima fuisse fertur humilitas
~o Domini super capud B. Cuthberti descendisse dinoscitur
ut sic innocentium ei ~o vel extorta ‥ refunderetur
ecclesie nostre fundatrix cujus memoria in ~one est
illa †benedicatio “crescite et multiplicamini” [] ‥ fuit data Ade extra Paradisum Gen. i 22
patres ‥ ~one perpetua recolendi
cujus memoria ~one est dormire
Gilebertus ‥ dilectis filiis suis ‥ salutem ‥ cum Dei ~one et sua
R. ‥ Lincolniensis episcopus ‥ domino H. de P. salutem gratiam et ~onem
accepta ejus ~one convalui
[arbitratus ] sibi ad recuperandam sanitatem utile fore si missa tanti viri ac ~one meruisset potiri
Dorobernensium electus antistes ~onem et pallium a papa Paulo suscepit
in consecrationibus episcoporum vel abbatum ~onibus ‥ nichil ‥ exigatur(
sic electo, sic in monasterio suscepto, sola restabat adhuc, ut sic consummarentur omnia, ~o ab episcopo percipienda
abbates ‥ secundo in ~one vovent solenniter se observaturos regulam quam profitentur
movebatur ‥ questio talis, an abbas ‥ post resignationem reelectus debeat iterum benedici, aut sufficiat sibi primaria ~o
vir Deo deditus ‥ fontium lymphas exorcizans et sacrae ~onis ubertate fecundans
quomodo in aqua ~onis pudicitiam et stuprum discrevisti(
pro ~one fossarum apud S. Ædmundum
si ecclesiam ‥ pontificali ~one in vita sua cerneret consummatam
circa ~onem decimarum
~ones ‥ et gracias ante prandium sive cenam et post dicendas(
cum ‥ vicarii ‥ missam hanc ibidem cum ~one calicis celebrare ‥ usitati fuissent(
partem timiamatis ‥ pro ~one et signo purae caritatis tibi direximus
‘ut ‥ praeparent repromissam ~onem hanc’: dona pecuniae
pro quo eulogias ~onis, xxx sc. marcos argenti, ‥ erogavi
motus abbas ad clamorem pauperis, vocat fratrem qui panibus preerat ut petenti tribuat ~onem
supplicans quatenus procurare velitis ad opus meum pinguem ~onem domini regis(
quosdam ‥ ad ~ones beneficiorum ecclesiasticorum ‥ promovere
quandocunque clericus ‥ a populo ~onem receperit
bĕnĕdictĭō, ōnis, f. (benedico § 2), louange, bénédiction : Tert. Test. 2 || chose bénite, consacrée, benedictio crucis P. Nol. Ep. 32, 8, fragment de la vraie Croix || une bénédiction : Vulg. Gen. 26, 29.
- 1. het lofprijzen, lof;
- 2. zegen, zegening;
- 3. geschenk.
Elevatis manibus suis, inquit Lucas cap. 24.
benedixitApostolis. Neque aliter benedictionem dedere primi Christiani, quam elevatis manibus, seu potius manuum impositione. S. Ambrosius lib. 1. de Pœnitentia cap. 7 :
Cum ergo
manus imponitis, et benedictionis opus creditis. Et S. Hieronymus Epist. ad
Eustochium : Extenta manu, ut benedicere eos putes, si nescias, pretia accipiunt
salutandi. Usus etiam obtinuit, ut eadem, quam extendebant manu, signum Crucis
deducerent, quod ex traditione Apostolorum acceptum plerique censent.Beneisson, Beneichonet
Bonoizon. Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684 :
Ainsi comme le curé vouloit Benistre le lit
desdiz mariez, etc. Epist. ann. 1282. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 1065 :
Alianor par la grace de Dieu roine d'Engleterre au roy nostre filz ; salus et
notre Bonoizon. Vita J. C. MS :
Puis s'aprocha vers Lazaron,
Si li donna la Beneichon.
Humiliate vos ad benedictionem, et populus
respondebat : Deo gratias. Tum Episcopus hanc benedictionem dicebat :
Benedicat vos omnipotens Dominus, etc. Inde accipiens partem Corporis
Domini, dicebat : Pax Domini sit semper vobiscum. Vide Concil. Agath. can.
44. Regiense can. 5. Epaon. can. 35. Toletan. IV. cap. 17. Micrologum cap. 21. et quæ
eruditus Menardus notavit ad Librum Sacrament. Gregorii Mag. pag. 27.Pax, fides et caritas, et communicatio
corporis et sanguinis Domini sit semper vobiscum. Consule Expositionem brevem
antiquæ liturgiæ Gallicanæ apud eumdem Marten. tom. 5. Anecd. col. 96. Quam exinde
benedictionem in publica Missa populis tribuerenon Presbyteris modo, sed et Chorepiscopis prohibuit Capitul. Aquisgran. ann. 803.
Benedictionem solemnem super
populum ad Missarum, Vesperarum et Matutinarum solemnia... elargiri possitis.
Idem occurrit in alia Bulla Sixti PP. IV. ann. 1475. ibid. pag. 260.Oratio ad complendum.
Benedictionem parvaminterpretantur eruditi viri eam quæ a Presbyteris datur,
magnamvero quæ ab Episcopis : melius, ut opinor,
magnamde publica
parvamde privata, accipies.
In consecrationibus Episcoporum, et Abbatum
Benedictionibus.... nihil exigatur. Ordericus Vitalis lib. 11 :
Benedictionem Abbatis super illum peregit. Adde pag. 835. Chronic.
Vindocinense : Electus vero (Abbas) cum ab Episcopo Carnotensi pro
consuetudine Benedictionem postularet, ipse autem e contra pro Benedictione ab eo
professionem exigeret, etc. Habetur in Pontificali MS. Eccl. Senonensis :
Benedictio ad Abbatem faciendum, vel Abbatissam, quæ unica oratione
concluditur. non reversuris diebus duobus aut tribusimpertiebatur, in Guidonis Discipl. Farfens. cap. 6.
Oratio ad Clericum faciendum : sed spectat Monachos
qui etiam Clericidicebantur.
Et Missam hanc ibidem cum
Benedictione calicis celebrare, ac post Missam illam panem et aquam sanctificare, et
inter populum Missam illam audientem dividere et spargere huc usque usitati
fuissent.Laus cerei, Præconium cerei, Consecratio cereidicitur. Vide Cereus Paschalis.
Diaconatus, Ordinatio Diaconi, in Concilio Arab. Nicæno Edit. Pisani cap. 17. in Concilio Aurelian. II. cap. 17. 18. Arelat. II. cap. 44. Agath. cap. 16. Capit. Car. M. lib. 7. cap. 27. etc. Descripsit V. Cl. Jacobus Petitus
Benedictionem in ordinatione Diaconi, ex Cod. Ecclesiæ Rotomag. post. Pœnitentiale Theodori pag. 284.
Petentes ut ad eum
(Desiderium) Benedicendum properare debeatis, et litteras ad
comprovinciales fratres vestros dirigatis ut et illi adesse debeant, ut canonice et
juxta Apostolicam institutionem sub nostri præsentia in sancta Paschali solemnitate
Pontificali Benedictione debeat confirmari.Ea conditione removetur, ut eum
Berchtrannus, Orestesque, seu Palladius qui eum Benedixerant, vicibus pascerent.
Lib. 4. cap. 6 : Veni, consenti nobis, et Benedicentes consecremus te ad
Episcopum. Adde eumdem de Vitis Patrum cap. 6. Florentius Wigorniensis pag. 651 :
Sed Gulielmus causa justitiæ illud et Benedictionem Archiepiscopi Gerardi
sprevit. Pag. 657 : Hic Electus cum ab ipso Pontifice moneretur, ut...
Benedictionem suam Ecclesiastico more susciperet, etc. Vide Marculfum lib. 1.
form. 6. judiciis divinis, seu
purgationibus vulgaribusintelligendum, in quibus, verbi gratia, Ferrum candens, Aquæ ferventes, etc. a Sacerdote benedicebantur, priusquam accusati ac rei ad ejusmodi judicia descenderent. Fulcherius Carnot. lib. 1. Hist. Hieros. cap. 10 :
Benedictione judiciali super ignem ab
Episcopis facta, inventor lanceæ per mediam rogi flammantis ultro celeriter
transmeavit. Vide Aquæ et ferri judicia.
seu ciborum, in usu fuit non modo apud Monachos et Clericos, ut patet ex Regula S. Benedicti cap. 43. Regula Magistri cap. 73. Regula S. Fructuosi cap. 5. etc. et Capitulis Ludov. Imp. addit. 4. § 48.
Etiam in Ecclesia Romæ Presbyteri sedent, et stant Diaconi :
licet paulatim increbrescentibus vitiis, inter Presbyteros, absente Episcopo sedere
Diaconum viderim, et in domesticis conviviis Benedictiones coram Presbyteris
dare. Theodulfus officium Archicapellani Regii describens :
Stet Benedicturus Regis potumque cibumque.
Leo IV. PP. in Epist. quæ habetur post Chronicon Reichersperg. pag. 11. ad
quæsitum, si Dominica oratio in Benedictione ciborum debeat usitari, negative
respondet, quia in sanctificatione Corporis et Sanguinis D. N. J. C. hanc solummodo
orationem sancti apostoli decantabant,
etc. Leges Hoeli boni Regis Walliæ cap. 29 : Tria sunt sine
quibus res esse non potest, scilicet Sacerdos ad Missam celebrandam, et ad escas Regis
et potus Benedicendos, etc. Pœnitentiale Theodori cap. 2 : Diaconi
possunt baptizare, et cibum et potum Benedicere, non tamen dare. Gillebertus
Lunicensis Episcopus de Usu Ecclesiastico, ait Sacerdotem præsente Episcopo
benedicereposse
prandium, etc. Exstat apud Alcuinum Poem. 146. formula benedictionis mensæ, seu ciborum, ut et apud Bernardum Mon. in Consuetud. Cluniac. MSS. cap. 37. Paganos etiam priusquam mensæ accumberent, deos invocasse, testatur Quintilianus Decl. 301. Vide Francisc. Turrianum lib. 3. pro Epist. Pontific. cap. 9. Guilielmum Stuckium lib. 2. antiquit. convivial. cap. 36.
Novitiiin Monasteriis, cum expleto
Novitiatus, ut aiunt, tempore, vota emittunt, in Regula S. Fructuosi cap. 21. apud Udalricum in Consuetud. Cluniac. lib. 2. cap. 27. in Statutis Hugonis V. Abbatis Cluniac. pag. 1460. in Bibl. Cluniac. apud Ægidium Aureæ vallis Monachum cap. 2. in Statutis Ordinis S. Benedicti quæ habentur tom. 6. Spicilegii Acher. cap. 7. apud Chilienum in Vita S. Brigidæ num. 13. etc. Nilus Mon. lib. 2. Epist. 96. ad Inclusum :
Ποῖας δὲ ἀββᾶς τὴν χεῖρα
τῆς εὐλογίας ἐπέθηκεν.
Novitii semper ad
Missam benedicentur, et Abbas eam cantet. 2° Ann. 1296. col. 1492 : Quod
in Benedictionibus monachorum et monialium, quas numquam extra monasteria nostri Ordinis
fieri licet, dum eis habitus traditur regularis, ille hymnus Veni Creator
cantetur. 3° ann. 1472. col. 1635 :
Benedictionem monachicam ab alio, quam
a Prælato ad hoc specialiter deputato subiierint. Statuta Ord. Vallis-Caulium
ibid. col. 1654 : Monachus peregrinus in aliquo nostri Ordinis receptus monasterio,
eo ordine quo novitius Benedicatur, si prius Benedictus non fuerit. Ubi
observandum novam professionem non exigi a Monacho qui monasterium ordinemve mutat. Vide
Mabillonium in Notis ad Epist. S. Bernardi tom. 1. col. 4. Edit. ann. 1690.Decet vero ut sponsi et sponsæ de sententia Episcopi conjugium
faciant ; quo nuptiæ sint secundum Dominum, et non secundum cupiditatem. Vide
Tractatum Gallicum D. Giberti ann. 1724. editum in quo Benedictionis nuptialis usus a
Christo ad nostram usque ætatem semper viguisse comprobatur.Statuit etiam regulariter ut nubentes ob
reverentiam benedictionis ante triduum conjunctionis eorum eis in basilica Benedictio
daretur. Leo IV. PP. Homil. ad Episcop. cap. 3 : Ad nuptias nisi forte ad
eas benedicendas nullus vestrum eat. Anastasius in S. Silvestro : Unius
uxoris virum, uxorem a Sacerdote Benedictam, etc. Habetur in Pontificali
Senonensi MS. Missa ad sponsam Benedicendam. In Appendice Menardi ad Librum Sacramentorum pag. 286 :
Benedictio nuptiarum, seu Actio nuptialis, ubi consulendus idem Menardus. In Officio
Vir aut mulier ad bigamiam transiens, non debet a Presbytero
Benedici : quia cum alia vice benedicti sint, eorum Benedictio non debet iterari.
Qui uxorem optat accipere, sicut
illam virginem invenire desiderat, ita ipse usque ad nuptias virgo sit, quia si non
fuerit, Benedictionem cum sponsa accipere non merebitur.Quod si vel sine Benedictione sacerdotum quisque Hebræorum noviter
conjugium duxerit. Benedict. Capit. lib. 2. cap. 130 :
Neque sine
Benedictione sacerdotis, qui ante innupti erant nubere audeant. Adde cap. 408.
et Decretal. Greg. IX. lib. 4. tit. 21. cap. 1. et 3. Alexandri III. et Urbani III. PP.
Græci primitus Bigamos non coronabant sed successu temporis id immutatum ex quo
Copronymus Eudociam in tertiam uxorem sibi adscivit. Vide Gloss. med. Græc. col.
1444.Mulier quæ leixaverit maritum suum de Benedictione, pectet
300. sol. a Palatio Episcopi. Et qui leixaverit mulierem suam, pectet unum denarium ad
judicem.quia nimirum non est iterabile
sacramentum, eam viris Theologis examinandam ultro permittimus. Ad nostrum
institutum propius accedit quod in Statutis Oliverii Episc. Nannet. apud Marten. tom. 4.
Anecd. col. 960 : Item præcipimus, ne conjuges ante Benedictionem Nuptialem
evangelizentur. Quæ quidem subobscura interpretari licet ex Statutis Eccl.
Nemausensis apud eumdem ibid. col. 1054 : Verum quia plura inutilia et
inconvenientia multoties ab aliquibus proferuntur dum datur Benedictio Nuptialis,
præcepimus quod in fine Missæ arræ benedicantur, et detur Benedicto Nuptialis.Ut et infirmitate positi... Benedictione sacrati Olei non
careant.Benedictionem quoque peræ, si quempiam de
parochianis suis peregre proficisci contigerit, totam habebit.
Mediam
Sacerdos partem habebit in Perali peregrinorum Benedictione, eorumque oblatione, et in
testamentis eorum tertiam Sacerdos, vosque (Abbas et Monachi) duas habetis
partes.Benedictio Populidicitur in Missali Gotthico pag. 264.
Sacre du Roy. Epistola Silvestri II. PP. ad Arnulfum Remensem Archiepiscopum :
Pallio in solennîtatibus utaris, Benedictionem Regum Francorum et
tibi subjectorum Episcoporum obtineas, etc. Conventus Remensis ann. 1059 :
Deinde accipiens Archiepiscopus baculum sancti Remigii, disseruit quiete et
pacifice, quomodo ad eum pertineret electio Regis et consecratio, ex quo S. Remigius
Ludovicum Regem baptizavit et consecravit. Fulbertus Carnot. Epist. 59 :
Adde Benedictionem Henrici, regiæ prolis, voto quidem rapior, sed adversa me
corporis valetudo retardat. Charta Roberti Regis Franc. ex Tabulario Monast.
Dervensis : Ostendimus eam (reclamationem) fidelium nostrorum
clarissimæ congregationi, scilicet Archiepiscoporum, Episcoporum, Abbatum, Monachorum,
Clericorum, Comitum, cæterorumque Militum qui ad Benedictionem meæ prolis Henrici
futuram in die sancto Pentecosten convenerant, etc. Infra : Dicentes non
esse voluntatis nostræ quemquam illa die maledici, qua filium meum statueramus
Benedici. Vide Coronationes Regias tom. 2. Operum Hincmari pag. 741. et seqq. etc.
apud V. Cl. Steph. Baluzium in nupera Capitular. Editione.Faciendi
Benedictionem sollempnem, quam pontifices post missarum et aliorum officiorum sollempnia
faciunt, plenam tibi, fili abbas, et successoribus tuis in perpetuum concedimus
auctoritate præsentium facultatem.Vivit
vestræ fidei, et si est conspectus desiderio recepta, Christus implevit, ut
Benedictionem Virginitatis acciperet, quæ sacrata non est lugenda, quæ fragrat in
conspectu Domini flore virgineo, etc. Pœnitentiale Theodori Cantuar. cap. 5 :
Græci simul Benedicunt viduam et virginem, et utramque semper habent consecrare.
Benedictio virginis ab Episcopo dicenda.
Verbum illud quod ponitur distinctione 2. ult. cap. quod Abbates
monacham non benedicant, intelligendum est de Benedictione illa solemni, seu
consecratione, et pertinet ad solos Episcopos. Benedictionem autem illam, quæ fit super
novitias Ordinis, elapso anno probationis, et mutationem habitus, facient super moniales
patres Abbates, vel Visitatores ipsarum, vel alii Abbates nostri Ordinis de ipsorum
licentia speciali.Benedictionesin libris Benedictionalibus : maxime in Pontificali MS. Eccles. Senon. ut
Bedictio palmarum, florum, frondium, in Dominica Passionis apud Lanfrancum pro Ord. S. Bened. pag. 260. ; in lib. 1. de Miracul. S. Victoris et in Ordinario Præmonstrat. cap. 15. pag. 904.
Ut
Benedictio post Completorium a Sacerdote dicatur.Hic
constituit ut fruges super altare tantum, fabæ et uvæ Benedicerentur. Vide
Cardin. Bona lib. 2. Rerum Liturg. cap. 14. num. 5.quando albas deponunt.
Benedictionesex Codice Ecclesiæ Rotomag. descripsit V. Cl. Jacob. Petitus post Pœnitentiale Theodori Cantuarien
sis Archiep. scilicet
in Ordinatione Episcopi, Presbyteri, Diaconi, post Confirmationem, sponsi et sponsæ, Pro defunctis, Abbatis, Monachorum, Vestium virginis, Virginis, Vestis viduæ, et Viduæ.
Magnam Aquam esse aquam benedictam tempore
mortalitatis, seu etiam furoris hominum, vel rabiei bestiarum ; ut quicumque ex ea
gustaverit, mentis et corporis recipiat sanitatem. Hujus aquæ a septem presbyteris albis, stola et manipulo indutisbenedicendæ ritus fusius exponitur loco citato : quem consule.
Benedicere autem dico, Præsulem ea quæ non sunt utensilia Ecclesiæ, consecrare
vero ipsa utensilia. Benedicit ergo Pontifex Reginam, et virginem cum velatur, et
quemlibet fidelem benedici postulantem, et totum populum ante pacem. Benedicit etiam
supra memorata, quæ non licet Sacerdoti in ejus præsentia. Quæ autem
benedicuntur a Sacerdote præsente Episcopo, ita paulo ante recenset : Benedicere
potest, præsente Episcopo, aquam et sal in Dominicis Sacerdos, et prandium, et sponsum,
et aquam judicii, vel panem, et cætera. In absentia vero Episcopi potest benedicere
coronam Clerici, et velum viduæ, novos fructus, candelas in Purificatione S. Mariæ,
cineres in capite jejunii, ramos in Dominica Palmarum, et peregrinaturos, et lecturum
Evangelium, et populum cum dimittitur, aquam Benedictam aspergit ad benedicendas novas
domos, et cætera nova.lactis et mellis in Pascha.
si infirmus inunctus, vel etiam quilibet alius sanus illud recipere voluerit.
quod datur animalibus ipsis.
Antequam episcopus
Benedicere Cimiterium inciperet, inquisivit a dom. Rainaldo Allobroge, utrum essent
aliqui habentes (habitantes) circa nos in foresta, qui possent libere esse
parochiani hujus cimiterii, quod Benedicere volebat.... Benedixit ergo episcopus
cimiterium nostrum et consecravit altare.In nocte nativitatis Domini nostri Jhesu
Christi consueverunt Romani Pontifices ensem benedictum, cum quodam capello ducali,
ornatum candidis margaritis in formam columbæ, alicui magno principi, si præsens est,
dare ; vel, si non est præsens, ad aliquem regem, vel ad aliquem principem per aliquem
ex suis transmittere. Sed quamvis ensis benedictus vocatur, non tamen reperi ejus
Benedictionem. Sixtus Papa IV. aliqua verba ordinavit, cum ensis datur, dicenda, quæ
subjiciam. Post orationes sequuntur hujus instituti rationes, quarum hæc
præcipua, nempe ut significetur eximia et infinita Christi potentia. Deinde hæc leguntur :
Princeps, qui ense donatus est, ut primum illum de manu Pontificis accepit pedem
et manum ejus osculatur, et pro tempore gratias agit. Deinde discedens associatur in
domum suæ habitationis a familiaribus et prælatis domesticis Papæ, et ab amicis,
oratoribus et nobilibus, qui voluerint illum honorare. Servientes armorum præcedunt
illum, qui ensem cum pileo ante principem præfert, et in hoc actu ipsi debent habere
præcipuam strenam, sicut cursores in rosa. Eadem habentur in Cæremon. edito
Venetiis ann. 1516. lib. 1. pag. 36.Centum solidi Paris. annui redditus, quos ego
percipiebam singulis annis in bursa dicti dom. abbatis apud S. Dionysium, die
Benedictionis indicti. Ou mois de Juyn le Diemenche après la Beneiçon, in Ch.
ann. 1280. ibid. pag. 397. col. 2. Alia ann. 1314. in Reg. 50. Chartoph. reg. ch. 9 :
Le Dimanche prochain aprés la Beniçon du Landit. Consule D. Le bœuf, tom. 3. Hist. urb. et diœc. Paris. pag. 246.
Finita missa,
Benedicuntur poma a celebratore missæ.... Finita collecta, asperguntur poma aqua
benedicta a sacerdote. Deinde distribuuntur poma in choro, primo majoribus personis et
canonicis, deinde sociis.Qui (presbyter) etiam Benedictiones
sponsarum, purificationes de partu surgentium, publicas pœnitentias non assumebat sibi,
nisi de mandato episcopi.Episcopus cum ordinatur, duo Episcopi manus eorum
super
caput ejus ponant, et teneant Evangeliorum codicem supra cervicem ejus,
et uno super eum infundente Benedictionem. Reliqui omnes Episcopi qui adsunt manibus
suis (manus suas) super caput ejus teneant.Benedictionioccurrentium Episcoporum, vel Sacerdotum capita submisisse Christianos, multis probat ad Theodoriti Hist. lib. 4. cap. 5. et Evagrii lib. 4. cap. 34. Henricus Valesius, quem non exscribo.
Sumptis itaque stipendiis tanto
itineri necessariis, valedicens Fratribus, cum Benedictione regulari juxta morem
exeuntium novus proficiscitur peregrinus. Sumpta scilicet ab Abbate
benedictione. Capitula Monachorum S. Galli ann. 817. cap. 29. edita a V. Cl. Steph.
Baluzio : Ut ubicunque sibi obviaverint Fratres, junior Benedictionem petens stet
in imo loco inclinatus, usquedum tribuens Benedictionem Prior pertranseat.
Petrus Venerabilis lib. 1. Epist. 28. ad S. Bernardum : Ubicunque obviant Fratres,
junior a Prior Benedictionem petere præcipitur, nec apud vos tenetur.Qui seminat in Benedictionibus de
Benedictionibus et metet.Eulogiarum Benedictiones, apud Desiderium Episcopum Cadurcensem tom. 1. Hist. Franc. pag. 875. Petrus Damiani lib. 2. Epist. 14. de Presbytero :
Nunquam Benedictionem mulierculæ,
vel ex his quæ detulerat, porrigebat. Lib. 5. Epist. 19. de vino a quodam
Anachoreta consecrato : A maximis et venerabilibus viris pro Benedictione
expectabatur. Lib. 6. Epist. 31 : Donum pro Benedictione
transmitte. Ordericus Vitalis, lib. 5. pag. 580 : Pro quo eulogias
Benedictionis 30. marcos argenti... erogavit. Ita et lib. 5. pag. 611. Utuntur
præterea S. Hieronymus, Epist. 132. S. Gregorius lib. 2. Epist. 33. 47. lib. 7. Epist. 34.
54. 128. lib. 2. Dialog. cap. 31. Avitus Viennens. Epist. 65. S. Fulgentius Epist. 5.
Liber Epistolarum S. Bonifacii Archiepiscopi Mogunt. Epist. 103. 146. 148. 149. etc.
Marbodus in vita S. Roberti Abbatis Casæ Dei num. 13. Lib. 1. Miraculorum S. Richarii cap.
4. Gregorius Turonens. lib. 8. cap. 7. Diurnus Romanus cap. 5. tit. 12. Codex Carolinus
Epist. 15. Leo IV. PP. Epist. ad Episcop. Britan. cap. 3. Adventius Metensis Episcop. apud
Baron. ann. 865. num. 59. Sulpitius Sever. Dial. 2. de S. Martino, Monachus Sangal. lib.
1. cap. 13. Vide Eulogia, Et benedictione Panis ac Vini simul
(cum PP. Stephano) participata Imperator ad civitatem rediit.
Hist. Translat. S. Gregorii Mox enim ut Benedictio missa est, panis videlicet,
casei ac vini, confestim sumpto cibo,... in pristinum robur
convaluit. Adhelelmus Sagiensis de Miracul. S. Opportunæ cap. 5 : Sumptoque
Benedictionis pane ad hospitium perrexit. Vide Concil. Regiense ann. 439. can.
4. Qui panes azymos et lagunculam vini oleumve et butyrum cum
melle et piscibus assis pro Benedictione ei obtulit.Roga. Anastasius in Conone PP.
Hic
dimisit omni Clero et Monasteriis Benedictionem in auro, sicuti prædecessor ejus
Benedictus PP. Idem in Benedicto II : Hic dimisit omni Clero, Monasteriis,
Diaconiæ, et mansionariis auri libras triginta. Eadem notione, Caritatesappellabant. Charta ann. 864. pro Monasterio S. Germani Autisiod. tom. 2. Spicil. Acher. pag. 590 :
Ita et nos concedimus, ut intra annum per 40.
dies certas ex collatione recenti bonorum hominum in festivitatibus Sanctorum
Benedictiones Fratribus a præposito vel Decano solenniter procurentur.
Eo videlicet pacto, ut eædem res in manus Decani ejusdem cœnobii
sint, qui fideliter luminaria quidem Ecclesiæ præpararet, et Benedictiones Fratrum,
prout melius potuerit, subministret. Hoc in loco Benedictiopro pastu quotidiano videtur accipienda.
Ac post juxta exemplum B. Job, ne forte filii ejus in
Benedictionis laberentur foveam, sanctificabat eos, offerens corpus Christi et sanguinem
pro omnibus. Vide Job. cap. 1. V'V'. 5. 11. cap. 2.
V'V'. 5. 9. et 3. Reg. cap. 20.
V'V'. 10. 13. quibus in locis Benediceresimili appellatione sumitur pro
Maledicere.
Bis
binis etenim Benedictionibus, dum adolescens sanctissimus adhuc sub scholis degens,
forte auctus, etc.Benedicite
omnia opera Domini Domino, quod ante Laudesin Ecclesia decantatur, ex veteri instituto : nam et illud recitari die illucescente jubet S. Athanasius in Tract. de Virginitate. Ita porro usurpant Regula S. Benedicti cap. 12. S. Cæsarius in Reg. ad Monach. cap. 21. Aurelianus in Ordine psallendi, Regula Magistri cap. 39. 41. 45. et Gregorius Turon. de Vitis Patrum cap. 6. Hoc sensu Græci