cupiens
cupiens, desirous, longing, eager
Found Cupiens with different capitalization.
Cupiens present active participle masculine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of cupio
cŭpĭens, entis, Part. and P. a., from cupio.
cupiēns, entis (cupio), I) Partic. Praes., s. cupiono. I a. E. – II) PAdi. m. Compar. u. Superl. = begehrend, begierig, einer Sache nachstrebend, im üblen Sinne nach etw. gelüstend, lüstern, gew. m. obj. Genet.: nuptiarum, Plaut.: tui, Plaut.: huius corporis, Plaut.: regni, Enn.: liberorum, sich Kinder wünschend, Tac.: bonarum artium, guten Eigenschaften nachstrebend, Tac.: novarum rerum, Tac.: erogandae per honesta pecuniae c., indem er gern auf ehrenvolle Art Geld ausgab, Tac.: Euathlus eloquentiae discendae causarumque orandi cupiens fuit, Gell. 5, 10, 5. – Compar., dominandi suis quam subigendi externos cupientiores, Aur. Vict. de Caes. 24, 9. – Superl., cupientissimus legis, Sall. hist. fr. inc. 32 (5, 15): naturam hominis deus veri adipiscendi cupientissimam fecit, Lact. 3, 1, 7: u. absol., Marius cupientissimā plebe (auf dringendes Begehren des V.) consul factus, Sall. Iug. 84, 1: u. so cupientissimo vulgo imperium capit, Aur. Vict. de Caes. 29, 3.
cŭpĭēns, (13) tis, part. de cupio || adjt, désireux de, avide de : cupiens nuptiarum Pl. Mil. 1165, qui désire se marier ; cupiens voluptatum Tac. Ann. 14, 14, avide de plaisirs ; cupientissima plebe consul factus Sall. J. 84, 1, créé consul au grand contentement de la plèbe || cupientior Aur. Vict. Cæs. 24, 9.
cupiēns entis, adj.with sup.
- P. of cupio, desirous, longing, eager: novarum rerum, Ta.: liberorum, Ta.: cupientissimā plebe consul factus, at the earnest desire of, S.