Galilaea
- the province of Galilee in northern Palestine, Plin. 5, 14, 15, § 70.—
- II Deriv.: Gălī̆laeus, a, um, adj., of or belonging to Galilee, Galilean: Gălĭlaea per arva, Sedul. 4, 188: Gălīlaeas repetat Salvator in oras, Juvenc. 3, 195.—Subst.: Galilaei, ōrum, m., the inhabitants of Galilee, Galileans, Tac. A. 12, 54.
~a quippe ‘transmigratio facta’ interpretatur
fiat, precor, ~a, id est transmigratio, de morte ad vitam
de quaternario ~am [gl.: id est transmigrationem ] faciamus ad quinarium
per fenestram versus claustrum quod ~am vocant, quia per hoc transmigratur
super altare beate Marie in occidentali parte ejusdem ecclesie [] que ~a vocatur Durham
requisitus ubi tunc fuerit curia ‥ dicit quod in ~a vel in placia
in ~a Dunelmensi super pacis reformacione diffusum habebant tractatum
clericus de ~a
in ‥ cerura pro hostio ~e
domus ‥ prope ~am sacristrie que celarium dicebatur
Similiter cum
redeunt ad introitum Ecclesiæ ; ad exitus vero Galileæ sunt parati duo famuli
Eleemosynarii, etc.
Exitur ab omnibus usque in
Galilæam ; cum autem prope corpus, quod ad Galilææ introitum positum esse debet,
venerit Prior cum processione... Prior vero aspergit aqua benedicta... reditur in
Ecclesiam.Si in dominica cum
fit processio, defunctus fuerit in Galilea, interim statio fit,
paratis candelabris et thuribulo, vadit ad eum Prior
cum cruce et aqua benedicta et incensat eum, et post processionem affertur in
Ecclesiam, nec fit alia processio ad suscipiendum. Guidonis Disciplina Farfensis
l. 1. cap. De Dominica Palmarum : Exeuntibus omnia signa pulsentur : duo majora
tamdiu prolongentur sonnizando, quousque revertatur processio in Galilæa. Idem
lib. 2. cap. 1. De mensuratione officinarum : Galilæa longitudinis
lxv. pedes, et duæ turres ipsius Galilææ in fronte constitutæ ; et subter
ipsas atrium est, ubi laici stant, ut non impediant processionem... Juxta Galilæam
constructam debet esse palatium longitudinis clv. pedum, latitudinis
xxx. ad recipiendum omnes supervenientes homines, qui cum equitibus
adventaverint Monasterio. Et Infra : Nam inter istam mansionem et
sacristiam atque Ecclesiam, nec non et Galilæam sit cimiterium, ubi laici
sepeliantur. Hist. Monasterii S. Florentii Salmur. tom. 5. Ampliss. Collect.
Martenii col. 1133 : Multa ædificia fecit, utpote introitum Ecclesiæ cum Galilæa,
refectorium, etc.Dum vero ipsarum Horarum persolutio fit in cellis a cæteris, Sacerdos
induitur, sic ut facto spatio congruo post eum indutum, statim secundum
signum poste pulsetur per Galileas, indutusque Monachos sedendo, donec ingredi
incipiant, expectat. Part. 3. cap. 28. n. 36 : In Galileis, et a primo
ostio coquinæ usque ad portam signi, et usque ad ostium cellarii, nullus
loquitur. Et n. 44 : Quando conventus vadit, vel redit ab Ecclesia, caveant
Conversi, ne in Galileis appareant. Charta Edw. I. Regis Angliæ ann. 24. apud
Gul. Prynneum in Libertatib. Eccl. Anglic. tom. 3. pag. 668 : Et insuper inveniam
unum Sacerdotem missalem de prædicto sancto in Ecclesia memorata, in loco, qui dicitur
la Galileye, diebus singulis celebrantem, etc. Rupertus Tuitiensis l. 5. de
Divin. Offic. cap. 8 : Locus ille, quo processionem suprema statione terminamus,
recte a nobis Galilæa nuncupatur. Hemereus lib. de Academia Parisiensi cap. 2.
Galilæamporticum hoc loco interpretatur, quam nostri
Galerievocant ; qua sane notione videtur usurpasse Hugo Flaviniacensis in Chronico Virdunensi pag. 168 :
Et defunctus, in Galilæa tumulari meruit ; id est, in claustri porticu.
Καὶ τῇ τρίτῃ τοῦ Πάσχα τῇ λεγομένῃ τῆς
Γαλιλαίας εὐλογεῖται καὶ στεφανοῦται, etc. Ubi Scylitzes pag. 617. Hebdomadam Paschalem, quod in ea legatur Matthæi Evangelium, quo jubentur Discipuli ire in Galilæam, ipsaque illic Christi Apparitio ; nam inquit, et recte, ab ejusmodi Evangeliis quæ in singulis hebdomadis leguntur, eæ nomen sumunt apud Græcos.
Venimus in collem quemdam cui nomen est Galilea : et
est locus ille de quo Angelus Christi annuncians Resurrectionem dixit Discipulis :
Præcedet vos in Galileam... Nam et ante Passionem suam Christus eis promiserat
dicens : Præcedam vos in Galileam, id est, locum jam memoratum, non regionem
Galilee, que longe distat, a loco isto. Huic scriptori parum concinunt Interpretes
Evangelii.GALILAEA [PALAESTINA]
(Γαλιλαία, from the Hebrew galil, “a circle” or “circuit”). A celebrated country of Palestine, forming the northern division. Iosephus (Bell. Iud. iii. 3) divides it into Upper and Lower, and he states that the limits of Galilee were, on the south, Samaris and Scythopolis to the flood of Jordan. It contained four tribes— Issachar, Zebulon, Naphthali, and Asher—a part also of Dan, and part of Peraea, or the country beyond Jordan. Upper Galilee was mountainous, and was called Galilee of the Gentiles from the heathen nations established there who were enabled, by the mountainous nature of the country, to maintain themselves against all invaders. Strabo enumerates among its inhabitants, Egyptians, Arabians, and Phoenicians. Lower Galilee, which contained the tribes of Zebulon and Asher, was adjacent to the Sea of Tiberias or Lake of Gennesareth. Galilee, according to Iosephus, was very populous, contained 204 cities and towns, and paid 200 talents in tribute. Its principal city was Caesarea Philippi. The inhabitants of Galilaea were very industrious, and, being bold and intrepid soldiers, they bravely resisted the nations around them. The Jews of Iudaea regarded them with much contempt. Their language was a corrupt and unpolished dialect of Syriac, with a mixture of other languages. It was probably this corrupt dialect that led to the detection of Peter as one of Christ's disciples (Mark, xiv. 70). The Saviour was called a Galilean (Matt. xxvi. 69), because he was brought up at Nazareth, a city of Galilaea; and as his apostles were mostly, if not all, natives of this province, they also are called Galileans and “men of Galilee” (Acts, i. 11). See Merrill, Galilee in the Time of Christ (2d ed. 1885).