galiator
Le suppliant courroucié de ce que icellui
Thomassin avoit appellé son compaignon Breton larron ou Galou, etc. Rursum
infra. Stat. Vercel. lib. 3. pag. 84. r° : Neque scienter hospitentur...
meretrices, Galiatores vel bannitos. Vide supra Galioti in
Galea.