rustice
rustice, in a rustic manner, like a rustic
Found Rustice with different capitalization.
Rustice adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular, masculine vocative singular of rusticus
rustĭcē, adv., v. rusticus fin.
rūsticē, Adv. (rusticus), I) ländlich, bäuerisch, loqui, Cic. u. Gell. – II) meton., bäuerisch, d.i. ungeschickt, plump, urgere, Cic.: facere, Cic.: Compar., rusticius tonsus, Hor. sat. 1, 3, 31.
haec igitur sensu in quibusdam proferimus ne ut ipse de sanctorum ait actibus quae scripsit, ~e dicentes nil spiritale dicamus
minans inde vaccam, aspere increpavit sanctum Dei ~e(
homo secularis ‥ venit ad sanctam Ytam lacrimans affirmansque ~e, et dicens(
rūstĭcē (15) (rusticus), en paysan, en campagnard : Cic. de Or. 3, 25 || [fig.] grossièrement, maladroitement, gauchement : Cic. Off. 3, 39 || -cius Hor. S. 1, 3, 31.
Rustica lingua, seu vulgari idiomate, non Latino. Charta ann. 1038. e Chartulario Gemetic. pag. 1 :
Est igitur michi quædam silva supra Sequanæ fluvium,
quæ Rustice Brotunh vocatur. Charta Donationis seu restitutionis factæ Abbati
Montis Majoris a Godefrido Comite Provinciæ ante medium sæcul. Ruffyin Dissertat. de Origine Comitum Provinc. pag. 29 :
Denique in
villa, quam Rustica lingua nominat Pertusum, etc. De Rusticaseu vulgari lingua, ejusque a Latina distinctione satis dixit Cangius in Præfatione ad hoc Glossarium num.
In suburbio Brivatensi alodum, cui vetusto vocabulo
Latina Rusticitas Petrafixa nomen indidit.rūsticē adj.with comp.
- rusticus, in a rustic manner, like a rustic: loqui.—Boorishly, rudely, clownishly: urgere: Rusticius tonsus, H.