viror
vĭror, ōris, m. [vireo],
- green color, greenness, verdure (post-class. for viriditas): pratorum, Ap. Flor. p. 348, 18: superest aliquid de virore, Pall. Jun. 12; Vop. Prob. 19.
viror, ōris, m. (vireo), die grüne Farbe, das Grün, hordei, Pallad. 7, 12: novus, Vopisc. Prob. 19, 3: quod arcus sit concolor de virore, Non. 35, 13: Plur., pratorum virores, Apul. flor. 10. p. 14, 3 Kr.
terrae arborumque siccitas vel ~or
miro ‥ modo [bos ] quod vesperi detonsum erat, recrescente ~ore mane habundantius inveniebat
opus erat ut terra ‥ vacua ‥ ~ore vestita animantibus ornaretur
prevalente maleficio artis magice ‥ ~or omnis interiit [cf. ]Is. xv 6
herba sub vestigiis ‥ transeuntium non ‥ attrita terebatur sed nativum ~orem ‥ conservabat
hinc ~orem pratorum ‥ illinc amenitatem ‥ despectans nemorum
incarcerabatur in castro illo, loco tristi et solitario, salubri ere et ~ore ‥ destituto
rosa ‥ habet odoris jocunditatem, decoris speciositatem, et ~oris brevitatem
sicut in radice humilitatis ab humore caritatis jam intus exaruit, sic ab exterioris obedientie ~ore cito emarcuit
paupertas radices michi evertens deponit ~orem, florem, et fructum
rex Hardecnut ‥ in medio pubertatis tenere ~ore mortem gustavit immaturam
per jaspidem ‥ fidei ~or immarcescibilis indicatur
palloris macies totius in corpore ruboris ~orem exhauserat
a strenght ‥ valor, vigor, ~or, vires
byssus quae ‥ longo artificum exercitio ‥ exuit ~orem atque ad albantem deducitur speciem
jacinctus est ceruleus / virore medioximus
intenso corpus [psittaci ] ornat natura virore. / luminibus color hic gratior esse solet
forsitan [colera ] a ‥ herbis viridibus et crudis in colore contrahit ~orem
vĭrŏr, ōris, m. (vireo), vert, couleur verte : Pall. 7, 12 ; pl., Apul. Flor. 10.