accubitare

accubitare , to recline or (?) kneel. b to lean elbows. c (p. ppl.) submissive. ubi vero cum suis sanctus ~abat, ibi nulla ruine suffusio fiebat Osb. V. Dunst. 36; natta qua orantes ~are solebant W. Malm. GP IV 149; Daci ‥ per planitiem castri ~arunt atque scutis se cooperuerunt W. Jum. II 10; non jacet, non sedet, non ~at, non stat; totus in motu est Map NC V 3 p. 208; nec alicubi ad sustentandum accumbere sive ~are prevaluit R. Cold. Cuthb. 102.  b ad mensam conviva sedens non accubiteris; / accubitare tue poteris, sed non aliene D. Bec. 990–1.  c tibi homines diversorum regnorum serviendo ~ati obedient W. Jum. II 5.