accubitor
accubitor, ōris, m. (accumbo), der Tischnachbar, Porphyr. Hor. ep. 1, 18, 10. Aldh. de laud. virg. 452.
[Johannes ] sacer Dominici pectoris ~or
accŭbĭtŏr, ōris, m. , voisin de table : Pomp. Porphyr. Hor. Ep. 1, 18, 10.
Camerarius, Gall.
Camerariuset
Cambellanus, diversis muneribus fungebantur ; præerat unus imperiali cubiculo et vocabatur
Præfectus sacri cubiculi: alter qui
Accubitor palæ, secretum Imperatoris annulum custodiebat : quo in munere magno Franciæ
Cambellanorecte potest comparari, quippe secretum Regis sigillum servare solet et deferre. Ista porro officia quamvis
Camerariiet magni
Cambellani. Yvoni Lib. 4. de Privileg. et dignitat. Ecclesiæ Romanæ,
Accubitoresdicuntur
Concubitores:
Quemadmodum Imperialis potentia diversis officiis cubiculariorum, nec non
Ostiariorum atque omnium Concubitorum ornatur. Bollandus tom. 3. Actorum SS.
Februarii pag. 682. et 683. de Sancto Stephano Mauricii Imperatoris AccubitoreSyllogen texens historicam, sic dictum existimat, quod cum Imperatore ad mensam accumberet : vel quod esset e novemdecim
Accubitoribus, ad cujus rei probationem adducit duo exempla ex Theophane ad annum 4. imperii Leonis Isaurici, ubi ait filium ejus Constantinum Copronymum anno præcedente natum,
in Tribunali XIX. Accubitorum; atque eundem Leonem anno imperii 13 :
Silentium contra sanctas imagines celebravisse in novemdecim
Accubitorum tribunalio. Verum errat vir eruditus ; Accubitorumenim vocabulo non Officia, sed mensæ designantur quas Græci vocabant :
Accubitusautem et
AccubitaLatinis sunt Cubilia convivalia, seu ut aiunt
reclinatoria, et Tribunal XIX. Accubitorumjuxta Luithprandum Lib. 6. Histor. cap. 3 :
Domus juxta
hippodromum Aquilonem versus miræ altitudinis et pulchritudinis.... hoc autem ideo,
quoniam quidem decem et novem mensæ in ea quæ secundum carnem est D. N. J. C. Nativitate
apponuntur, in quibus Imperator et convivæ, non sedendo, ut ceteris diebus, sed
recumbendo epulantur. De his plura Cangius in sua CP. Christiana pag. 135. Vide
Parachimumenus.