allevo
Could not find adlevata in Logeion dictionaries.
adlevata perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle neuter nominative plural, perfect passive participle neuter accusative plural of allevo
al-lĕvo (adl-), āvi, ātum, 1, v. a. [1. lĕvo].
- Lit., to lift up, to raise on high, to raise, set up (in the ante-Aug. per. very rare, perh. only twice in Sall. and Hirt.; later often, esp. in Quint. and the histt.): quibus (laqueis) adlevati milites facilius ascenderent, * Sall. J. 94, 2: pauci elevati scutis, borne up on their shields (others: adlevatis scutis, with uplifted shields, viz. for protection against the darts of the enemy), Auct. B. Alex. 20: gelidos complexibus adlevat artus, Ov. M. 6, 249: cubito adlevat artus, id. ib. 7, 343: naves turribus atque tabulatis adlevatae, Flor. 4, 11, 5: supercilia adlevare, Quint. 11, 3, 79 (cf. the Gr. τὰς ὀφρῦς ἀνασπᾶν); so, bracchium, id. 11, 3, 41: pollicem, id. 11, 3, 142: manum, id. 11, 3, 94; Vulg. Eccli. 36, 3: oculos, Curt. 8, 14: faciem alicujus manu, Suet. Calig. 36: adlevavit eum, lifted him up (of the lame man), Vulg. Act. 3, 7 al.—
- II Trop.
- A To lighten, alleviate, mitigate physical or mental troubles; or, referring to the individual who suffers, to lift up, sustain, comfort, console (class.): aliorum aerumnam dictis adlevans, old poet in Cic. Tusc. 3, 29, 71 (cf. Sophocl. Fragm. ap. Brunck. p. 588: Καλῶς κακῶς πράσσοντι συμπαραινέσας): ubi se adlevat, ibi me adlevat, * Plaut. Pers. 2, 5, 3 (304): Allevat Dominus omnes, qui corruunt, Vulg. Psa. 144, 14: dejecistis eos, dum adlevarentur, ib. ib. 72, 18: onus, aliquā ex parte, Cic. Rosc. Am. 4, 10: sollicitudines, id. Brut. 3, 12: adlevor cum loquor tecum absens, id. Att. 12, 39: adlevare corpus, id. ib. 7, 1; Ov. Tr. 3, 8, 31: adlevor animum (poet.), Tac. A. 6, 43.—
- B To diminish the force or weight of a thing, to lessen, lighten: adversariorum confirmatio diluitur aut infirmatur aut adlevatur, Cic. Inv. 1, 42, 78: adlevatae notae, removed, Tac. H. 1, 52.—
- C To raise up, i.e. to make distinguished; pass., to be or become distinguished: C. Caesar eloquentiā et spiritu et jam consulatu adlevabatur, Flor. 4, 2, 10.
al-lēvo (adl-), less correctly al-laevo, āre, v. a.,
- to make smooth, to smooth off or over (only in Col.): nodos et cicatrices adlevare, Col. 3, 15, 3: vitem ferro, id. 4, 24, 4: ea plaga uno vestigio adlevatur, id. 4, 24, 6.
1. al-levo (ad-levo), āvī, ātum, āre, empor-, in die Höhe heben, lüpfen, aufheben, aufrichten, unterstützen, aufrecht erhalten u. dgl., I) eig.: non allevabatur velum, der Türvorhang wurde nicht gelüpft, -aufgehoben, Sen.: quibus (laqueis) allevati milites facilius ascenderent, Sall.: allevatis scutis, mit emporgehobenen Schilden, Auct. b. Alex.: allevatus circumstantium umeris, Tac.: clipeo se allevare conatus est, Curt.: allevare supercilia, Quint.: u. so oculos, Curt.: faciem alcis manu, Suet.: cubito artus, Ov. – II) übtr.: 1) im allg.: hic deprimitur alternis et extollitur, ac modo in caelum allevatur, modo defertur in terram, bald schwingt er sich zum Himmel, bald wird er zur Erde niedergedrückt, Sen. ep. 72, 9. – 2) insbes.: a) die körperlichen od. geistigen Beschwerden erleichtern, aliorum aerumnas dictis, Enn. fr.: sollicitudines meas, Cic. – u. auf den leidenden Teil od. die leidende Person übtr., den Körper od. Geist erleichtern, ihm Erleichterung verschaffen, ihn aufrichten, erheitern, trösten, α) körperlich, im Passiv = sich erholen, de allevato tuo corpore, Cic.: nec viribus allevor ullis, Ov. – β) geistig, iubeto habere bonum animum; ubi se allevat, ibi me allevat, Plaut.: animum a maerore, Curt.: abiectos aut submittentes se, Quint. – Passiv allevari, sich erheitern, sich aufrichten, sich erholen, allevor, cum loquor tecum absens, Cic.: m. respekt. Akk., allevatur animum, faßt Mut, Tac. ann. 6, 43. – b) das Gewichtige einer Sache, die drückende Sache selbst mildern, remissa ignominia, allevatae notae, Ehrenstrafen gemildert, Tac. hist. 1, 52. – c) unterstützend durchhelfen, ne allevasse videretur, inpulit ruentem, Tac. hist. 2, 63. – d) unterstützend heben, unterstützen, alqd summis eloquentiae viribus, Quint. 5, 1, 2. – u. im Passiv, Caesar eloquentiā et spiritu, ecce iam et consulatu adlevabatur, wurde gehoben, Flor. 4, 2, 10.
2. allēvo (allaevo) od. ad-lēvo (adlaevo), āre, glatt machen, glätten, nodos, Col. 3, 15, 3: sobolem ferro, Col. 4, 24, 4.
See: allevare
- 1. opheffen, optillen, ondersteunen; ➤ allevatus circumstantium umeris; allevatis scutis met opgeheven schilden; clipeo se ~ conatus est;
- 2. (metaf.) verlichten, verzachten [sollicitudines meas; animum a maerore]; pass. zich herstellen.
allevo , as, are. (levo.)
拏起。輕。慰。 — afflictum 慰急者。— onus ejus 輕其任。Allevari 自大。
Suggest a Translation
See an image
拏起。輕。慰。 — afflictum 慰急者。— onus ejus 輕其任。Allevari 自大。
Suggest a Translation
See an image
ad-levō (all-) āvī, ātus, āre,
- to lift up, raise, set up: oculos, Cu.: (laqueis) adlevati (milites), S.: cubito artūs, O. — Fig., to lighten, alleviate, comfort, console: aerumnam dictis: adlevatum corpus tuum, recovered from sickness: adlevor.— To diminish in force, lessen: adversariorum confirmationem.