attento
Could not find adtemptata in Logeion dictionaries.
adtemptata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of attento
at-tento (adtempto, K. and H.; at-tempto, Kayser, Rib., Halm, Queck), āvi, ātum, 1, v. a., lit.,
- to strive after something, to attempt, essay, try, make trial of; to solicit; to assail, attack (class. in prose and poetry): digitis mollibus arcum attemptat, attempts to draw, Claud. Rapt. Pros. 3, 217: aliquem lacrimis, to attempt to move, Val. Fl. 4, 11: praeteriri omnino fuerit satius quam attemptatum deseri, begun, Cic. de Or. 3, 28, 110: attemptata defectio, the attempted revolt, Liv. 23, 15, 7 (Weissenb., temptata): omnium inimicos diligenter cognoscere, colloqui, attemptare, Cic. Verr. 2, 2, 54, 135: Capuam propter plurimas belli opportunitates ab illā impiā et sceleratā manu attemptari suspicabamur, i.e. moved by persuasion to revolt, id. Sest. 4: ne compositae orationis insidiis sua fides attemptetur, id. Or. 61, 208: mecum facientia jura Si tamen adtemptas, i.e. attempt to shake, attack, Hor. Ep. 2, 2, 23: nec hoc testamentum ejus quisquam attemptavit, sought to annul, Val. Max. 7, 8, 3; so, sententiam judicis, Dig. 12, 6, 23: pudicitiam, to seek to defile or pollute, ib. 47, 10, 10: annonam, to make dearer, ib. 47, 11, 6.—Of a hostile attack: vi attemptantem repellere, Tac. A. 13, 25: jam curabo sentiat, Quos attentārit, Phaedr. 5, 2, 7: haud illum bello attemptare juvencis Sunt animi, Stat. Th. 4, 71.—Trop.: Quae aegritudo insolens mentem attemptat tuam? Pac. ap. Non. p. 322, 18 (Trag. Rel. p. 84 Rib.).
at-tento (ad-tento) od. at-tempto (ad-tempto) od. at-temto, āvī, ātum, āre, antasten, I) eig.: ruinam alcis manu suā (im Bilde), Val. Max. 5, 3, 5: arcum digitis, zu spannen versuchen, Claud. rapt. Pros. 3, 217. – II) übtr.: 1) versuchen, a) etw. versuchen, sich in etw. versuchen, neque vim neque naturam eius (generis) nec partes nec genera proponunt, ut praeteriri omnino fuerit satius quam attentatum deseri, Cic.: locos laetiores, Tac. dial.: argumentorum locos singulos, Quint. – m. folg. Infin., Oros. 5, 19, 5. – b) jmdm. durch Bestechung beizukommen suchen, zu verführen suchen, zur Untreue, zum Abfall zu verleiten suchen, omnium adversarios, omnium inimicos diligenter cognoscere, colloqui, attentare, Cic.: classem, Cic.: Capuam, Cic. – 2) feindl. antasten = angreifen, anfechten (s. Deder. Dict. introd. p. LII), patriam nefarie, Val. Max.: alqm vi, Tac.: alqm bello, Stat.: alqd linguā, Cic.: ne compositae orationis insidiis sua fides attentetur, seine Leichtgläubigkeit in Schlingen gelegt werde, Cic. – att. alcis testamentum, Val. Max.: iura, Hor.: pudicitiam, zu beflecken suchen, ICt.: u. so uxorem alienam, Augustin. serm. 8, 10: annonam, verteuern, ICt. – aegritudo insolens mentem attentat tuam, Pacuv. tr. 60.
attento , as, are.
試探。謀攻。— eum bello 動兵與彼打仗。— testamentum 謀廢遺書。— urbem 謀搶城。 — insidiis fidem auditoris 以詭言勉使人信。— tempus prosperum 等便時。
Suggest a Translation
See an image
試探。謀攻。— eum bello 動兵與彼打仗。— testamentum 謀廢遺書。— urbem 謀搶城。 — insidiis fidem auditoris 以詭言勉使人信。— tempus prosperum 等便時。
Suggest a Translation
See an image
attentō see attemptō.