attrecto
attrecto, to touch, handle
Frieze-Dennison Vergil
attrectō, āvī, ātus, 1, a.: to handle or touch, with the notion of violating, 2.719. (ad and tractō)
Could not find adtrectatis in Logeion dictionaries.
adtrectatis present active indicative 2nd plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle neuter dative plural of attrecto
at-trecto (adt-, Weissenb., Halm; att-, Ritschl, Rib., Kayser), āvi, ātum, 1, v. a. [tracto], to touch, handle, freq. in an unlawful manner (syn.: contrecto, tracto, tango, palpo).
- I Lit.: Ne me attrecta, Plaut. Pers. 2, 2, 45 (227): aliquem nimium familiariter attr ectare, id. Rud. 2, 4, 6 (419): uxorem alicujus attrectare, Cic. Cael. 8 fin.; Suet. Ner. 26 (cf. contrecto): signum Junonis adtrecta re, Liv. 5, 22: patrios penates attrectare, Verg. A. 2, 719: feralia adtrectare, Tac. A. 1, 62 fin.: libros contaminatis manibus, Cic. Har. Resp. 13: alienam rem, Sabin. Jus Civ. ap. Gell. 11, 16, 20: si attrectaverit me pater, Vulg. Gen. 27, 12.— To feel after, grope for (eccl. Lat.): quasi absque oculis parietem attrectavimus, Vulg. Isa. 59, 10.—
- II Trop.: Facilis est illa occursatio et blanditia popularis; aspicitur, non attrectatur; procul apparet, non excutitur (the figure is derived from paintings or other works of art), it is looked at, not touched, Cic. Planc. 12 Wund.—Also, to appropriate to one's self: regias etiam adtrectamus gazas, Liv. 34, 4, 2: fasces securesque, id. 28, 24: indecorum, adtrectare quod non obtineret, Tac. A. 3, 52.—To feel after, seek to find (eccl. Lat.): quaerere Deum, si forte attrectent eum, Vulg. Act. 17, 27.
at-trecto (ad-trecto), āvī, ātum, āre (ad u. tracto), antasten, betasten, berühren, I) eig.: 1) im allg.: blanditia popularis aspicitur, non attrectatur, man fühlt sie nicht, Cic. Planc. 29. – 2) insbes.: a) ungeziemend, unzüchtig berühren, betasten, libros (Sibyllinos) violatis oculis legere, contaminatis manibus attrectare, Cic.: attr. id signum, Liv.: singula non indecore, Apul.: quam (rupem) profanum sit attrectari hominis manu, Plin.: ne me attrecta, Plaut.: comperce me attrectare, Plaut.: alqm nimium familiariter, Plaut.: uxores a cena redeuntes, Cic.: sin nullius libidine corpus attrectaretur, Augustin. – b) prägn., etw. antasten, an etw. Hand anlegen, nach etw. greifen = etw. sich gegen Gebühr anzueignen suchen, regias gazas, Liv.: insignia summi imperii, fasces securesque, Liv.: alienam rem, Mas. Sabin. bei Gell. 11, 18, 20: fiscalem pecuniam Paul. sent. 5, 27, 1. – II) übtr.: 1) sich mit etw. befassen, feralia, Tac.: ferrum attrectasse (als Waffenschmied und dann als Soldat), Treb. Poll.: indecorum, attrectare quae non obtineret, Tac. – u. sich mit jmd. befassen = sich an jmd. versuchen, iterum Atreum, Acc. tr. 198 (b. Cic. de or. 3, 219). – 2) etw. berühren = erwähnen, virtutes alcis, Nazar. pan. 3, 2: praeteritas res tuas, Pacat. pan. 47, 1. – ➳ arch. Nbf. attracto, wovon attractare, Plaut. Poen. 350; attractatus, Acc. tr. 198.
See: attrectare
- 1. betasten, aanraken;
- 2. grijpen naar, zich proberen toe te eigenen (m. acc.) [insignia summi imperii, fasces securesque];
- 3. zich bezighouden met (m. acc.);
- 4. (Laatl.) aanroeren, vermelden [virtutes alcis].
attrectō (adt-) āvī, ātus, āre
- ad + tracto, to touch, handle: signum, L.: Penates, V.: libros manibus. — Supin. acc.: Atreum attrectatum advenit.—To busy oneself with: feralia, Ta.: quae non obtineret, Ta.—To lay hold of, appropriate: gazas, L.