anathema

ănăthēmă, ătis, n., = ἀνάθημα,

• an offering, a gift, Prud. Psych. 540: in anathema oblivionis, Vulg. Judith, 16, 23.

ănăthĕmă, ătis, n., = ἀνάθεμα, a later form of ἀνάθημα, used in mal. part. (eccl. Lat.), pr. an offering not to be redeemed; and of a living thing, to be put to death, doomed; hence, an accursed thing, a curse.

• I Concr., of things: vocavit nomen loci illius Horma, id est anathema, Vulg. Num. 21, 3; ib. Jud. 1, 17; ib. Deut. 13, 16.—
• II A curse of excommunication, anathema: anathematis injuria, Aug. Ep. 75.—
• III Meton. (like the Heb. ).
• • A The person cursed: nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est, Vulg. Deut. 7, 26. —
  • B The person excommunicated: aliquem anathema dicere, Tert. adv. Haer. 6; Vulg. Rom. 9, 3; ib. 1 Cor. 12, 3; 16, 22; ib. Gal. 1, 8; 1, 9.

1. anathēma, atis, n. (ἀνάθημα), das Weihgeschenk, Prud. ham. 461; psych. 540. – bildl., in anathema oblivionis, zum ewigen Gedächtnis, Vulg. Iudith 16, 23.

2. anathema, atis, n. (ἀνάθεμα), I) die Verfluchung, u. meton. = ein Verfluchter, Eccl. – II) der Kirchenbann, u. meton., der mit dem Kirchenbann Belegte, Eccl. – ➳ Nbf. anathema, ae, f., Lucif. de non conv. 2. p. 6, 19.

anathema [ἀνάθημα, ἀνάθεμα] , a something offered to God (cf.Jos. vii). b accursed object (cf. 1 Cor. xvi 22). c curse, esp. excommunication. a legebam ‥ palliolum aurique parum de ~ate praesumptum multos stravisse Gildas EB 1; Achar ‥ de ~ate ‥ pallium sibi usurpans Aldh. VirgP 55; consultus Dominus respondit populum ~ate esse pollutum W. Newb. I 20; qui de ~ate regulam aureamet clamidem coccineam tulerat M. Par. Maj. I 13; E ante M longatur ‥; sed ~a secundum Grecum corripitur, licet usus habeat contrarium Bacon Tert. 260; adversus numen imperatoriae majestatis auro velut ~ate propitiandum More Ut. 83.  b 779 (12c) si quis ‥ hanc donationem meam infringere temptaverit, sit ~a maranatha CS 228; 1032 (12c) sit ~a maranatha, hoc est alienatio a consortio Christianorum CD 746; c1090 quicumque blasphemiam, quam supra posui me audisse a Roscelino dici, pro veritate asseruerit, sive homo sive angelus, ~a est Anselm (Ep. 136) III 280; pro fratribus a Christo ~a esse optavit H. Bos. Thom. II 9; dicit apostolus, ‘~a sit’ hoc est tanquam ~a sit habendus Ockham Dial. 574 bis; a1400 a S. Trinitate anatema sit Mon. Francisc. I 591.  c ut templa ‥, quae sine fructu utilitatis sacravimus, ocius ~ati et igni contradamus Bede HE II 13; judicio Domini cunctos anathēmate plecti Frith. 776; 1070 si quis huic nostre donationi contraire praesumpserit, ~ati subjacebit Regesta I 120; excommunico eos qui ‥ cervum meum interfecerunt eo ~ate quo Deus iratus percutit animas impiorum. ‥ habeant ~a maranatha, nisi cito resipuerint! H. Los. Ep. 35 P. 71; 1182 papa hanc divisam ‥ sigillo suo confirmavit sub interminatione ~atis FormA 423; percellitur ~ate, nec timet Map NC IV 6 p. 167; s1238 archiepiscopus ‥ totum conventum ‥ non tantum suspensionis sed etiam ~atis vinculis innodavit M. Par. Maj. III 493; percussus totiens comes est anathēmate Garl. Tri. Eccl. 84; 1279 contra proclamacionem et bannum interminacionis ~atis ne quis in ordinibus clam se ingereret Reg. Ebor. 20; ~atis vulnere ‥ feriatur R. Bury Phil. 4. 51.

1 ănăthēma, ătis, n. , (ἀνάθημα), don, offrande, ex-voto : Prud. Psych. 540.

2 anathĕma, ătis, n. (ἀνάθεμα), anathème, excommunication : Tert. Scorp. 1 ; Eccl. || la personne maudite, excommuniée : Tert. Marc. 4, 4 ; Hier. Ep. 15, 3.

*anathema, atis. n.
棄絕。獻神之物。

Suggest a Translation
See an image