angusto
angusto, to make narrow, straiten
Could not find angustans in Logeion dictionaries.
angustans present active participle masculine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of angusto
angusto, āvi, ātum, 1, v. a. [angustus],
- to make narrow, to straiten (first used after the Aug. per.): Cujus (Hellesponti) iter caesis angustans corporum acervis, Cat. 64, 359: (puteus) ore angustatur, Plin. 17, 8, 4, § 45: servorum turba, quae quamvis magnam domum angustet, Sen. Cons. ad Helv. 11: maris angustat fauces, Luc. 5, 232: angustare aëris meatus. id. 4, 327: animam in artus tumidos angustare, Stat. Th. 4, 827; 12, 665.—Trop., to circumscribe, restrain: gaudia sua, Sen. Cons. ad Polyb. 29: angustanda sunt patrimonia, id. Tranq. 8.
angusto, āvi, ātum, āre (angustus), I) enger machen, verengen, Cic. de rep. 6, 21. Catull., Sen. u.a. – II) übtr.: a) verengen = beschränken, gaudia, patrimonium, Sen. – b) = angustiare (w.s.), Eccl.
See: angustare
angustō, (13) āvī, ātum, āre (angustus), tr., rendre étroit, rétrécir : Catul. 64, 359 ; Plin. 17, 45 ; cf. mss Cic. Rep. 6, 21 || restreindre, circonscrire : Sen. Tranq. 8, 9 ; Polyb. 10, 3.
- 1. vernauwen;
- 2. (metaf.) in-, beperken [gaudia; patrimonium].
angustō —, —, āre
- angustus, to make narrow, straiten: iter corporum acervis, Ct.