annotinus
annotinus, a year old, of last year
Could not find annotino in Logeion dictionaries.
annotino neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of annotinus
annōtĭnus, a, um, adj. [from annus, as diutinus from diu],
- a year old, of last year (only in prose and rare): cum annotinis (navibus), Caes. B. G. 5, 8 (the paraphrast: σὺν ταῖς τοῦ πρόσθεν ἔτους): ungues, Col. 4, 24, 8: novus fructus cum annotino, Plin. 16, 26, 44, § 107.
annōtinus, a, um (annus), ein Jahr alt, vorjährig, naves, Caes.: ungues, Col.: fructus, Plin.
†arnotinus, hornotinus, quorum primitiva sunt ‥ †arnus, horno
quarta decima luna ‥ primo circuli decemnovenalis anno ‥ xii diebus ~um cursum praecurrere solet
a yere , annus ‥ ; annualis, annuarius, ~us
~um Pascha dicimus ubicunque quarta luna concurrit [cum die Dominica ]; unde in quibusdam ecclesiis, quamvis non concurrat cum die Dominica, cantatur ‘resurrexi’ cum toto paschali officio
vocatur Pascha ~um quando aliquis diem quo baptisma suscepit annuatim celebrat
annōtĭnus, (16) a, um (annus, cf. diutinus), dʼun an, qui est de lʼannée précédente : Cæs. G. 5, 8, 6 ; Col. Rust. 4, 24, 7 ; Plin. 16, 107.
Et in Annotina Translatione SS. Reliquiarum.... fratribus ejus loci
(Centulensis) congrua cibi ac potus refectio subministretur. Hac
voce usus est Columella, sed notione nonnihil diversa : Ungues,inq.
custodum Annotinos resecato.
annōtinus
adj.
- annus; cf. diutinus, a year old, of last year: naves, Cs.