annullo
an-nullo (better adn-), āvi, 1, v. a. [ad-nullus],
- to annihilate, annul (eccl. Lat.): adnullabunt substantiam, Vulg. Eccli. 21, 5: adnullabitur superbia, ib. ib.; v. annihilo.
an-nūllo (ad-nūllo), āvī, āre (ad u. nullus), zunichte machen, Albin. de art. rhet. 26. p. 538, 25 H. u. Eccl.
See: annullare
annūllō, āre (ad, nullus), tr., anéantir : Eccl.