annulus
annulus, s. ānulus.
annŭlus, v. anulus.
arrarum nomine datus, seu sponsalitius vel pronubus, in lege Wisigoth. lib. 3. tit. 1. § 3.
Annulo sponsam subarrare, in Lege Longob. lib. 2. tit. 37. § 1. Postquam arrhis sponsam sibi sponsus per digitum
fidei Annulo insignitum desponderit.
Fabius eam subarrat annulo.Item confirmare privilegia, creandi
Tabelliones, legitimandi, faciendi Milites, restituendi minores ac majores ex juxta
causa, adoptandi, emancipandi, manumittendi servos, restituendi natalibus, jusque
Aureorum Annulorum concedendi.
Nec
quisquam Annulum de Junco vel quacumque vili materia, vel pretiosa, jocando manibus
innectat muliercularum, ut liberius cum eis fornicetur : ne dum jocari se putat,
honoribus matrimonialibus se astringat. Huc spectat quod scribit Brolius lib. 1.
Antiquit. Parisiensium pag. mihi 69. eos qui in foro Ecclesiastico, ob illicitam antea
initam copulam, Officialisjudicio matrimonium invicem contrahere coguntur, in ædem S. Marinæ sacram deduci, ibique Curione
Annulo Junceo, seu ex
paleaconfecto desponsari.
Annulo Piscatorisquo Brevia Apostolica in cera rubra :
Bulla plumbea,qua privilegia et Litteræ Cancellariæ ; et
Signoquo Bullæ consistoriales muniuntur.
Annulus Piscatorisdicitur, quod illo S. Petrus qui piscator erat, primus usus fuisse a vulgo existimetur : at revera quod ejusdem divi piscatoris imaginem insculptam habeat. Vox ante 400. annos minime nota. Vide Hierolexicon Macri. Greg. Tolosani Syntagma juris lib. 15. cap. 3. Gerardum
von Mastric. Hist. juris Eccles. § 402. Regestum Cancellariæ Imperii sub Ferdinando II.
Annulum Palatiiidem sit atque appellare ad Episcopum. Chron. Cornelii
Zantflietad ann. 1406. apud Marten. tom. 5. Ampliss. Collect. col. 369 :
Favebant sæpedictis iniquitatis alumnis alii in populo præeminentiores... qui
sociata sibi multitudine furenti, in crastino jus Episcopale, quod provocatio ad Annulum
Palatii dici solet, infregerunt ; et ne quisquam propter qualescumque enormes excessus
ad illum appellari posset ex oppidis et villagiis totius patriæ vetuerunt. Ibid.
ad ann. 1422. col. 414 : Quibus contra juris regulam paratis centum et quadraginta
duo principaliores oppidi ad Annulum Palatii ab Episcopo legitime sunt citati.
Ring, col. 1549. Grimmii Antiq. Jur. Germ. pag. 747.
Regius. Præcept. Lothar. reg. in Chartul. S. Petri Gand. ch. 2 :
Hoc ei præceptum fieri jussimus et Annulo nostri palatii subtus firmantes
jussimus insigniri.Ipsos quoque Annulos, in quibus ad ipsos
(Episcopos) pertinens Ecclesiæ desponsatio exprimitur, sine respectu misericordiæ
abstulit. Charta Joannis Archiepisc. Capuani ann. 1301 : Item Annulum
unum Pontificalem de auro magnum. Item quemdam alium Annulum de auro. De annulo
Episcopali vide Honorium Augustod. lib. 1. cap. 206. Innocentium III. lib. 1. Epistol.
pag. 329. Durandum lib. 3. Ration. cap. 14. Et in qua ipse
archiepiscopus manu propria scripserat, sicut ibidem esse videtur, quæ legitur
Bene Valete , et ab Annulo ejus plumbeo sigillata est. Ubi Ubi novus, inquit ille, Pistorii episcopus
civitatem primum ingrediebatur, universo clero ac populo stipatus, solenni pompa
deducebatur ad templum sactimonialium S. Petri Majoris. Spectabatur ibi paratus dapsilis
lectus, quem sedis loco petebat antistes. Tum abbatissa, quæ effracto claustri muro in
sacram ædem cum universis monialibus prodierat, ad sinistram episcopi et ipsa super
lectum assidebat. Exinde a præsule ejusdem abbatissæ digito Annulus pretiosus
inferebatur, desponsantisAnnulus lignorum, qui antea pro duobus solidis dabatur, nunc pro unius floreni
pretio venditur.Se aucun autre que
chevalier doit dete, ... il doit estre livré à celui à qui il doit ladite dete, et il le
peut tenir com son esclaf tant que il, ou autre pour lui, ait paié ou fait son gré de
ladite dete, et il le doit tenir sans fer, mais que un Aneau de fer au bras pour
reconoissance que il est à pooir d'autrui pour dete.
de WaceMS. :
En Normendie erent chetis, Mis en Agneaux et en guoles. Quos indiculos, licet ex sacro nomine vestro recitarentur et vestro
Annulo essent signati, nullatenus tamen credidimus ex judicio vestro tales
prodiisse. Faustus in vita S. Mauri de Theodeberto Rege : Vocans Ansebaldum
qui scriptionibus regalium testamentorum præerat, præcepit ei, ut antequam de monasterio
egrederetur testamentum de iisdem scriberet rebus, ac de Annulo Regis, regali firmaret
more. Theganus de Ludovico Pio cap. 19. de villis regiis : Fidelibus suis
tradidit eas in possessiones sempiternas, et præcepta construxit, et Annuli sui
impressione cum subscriptione manu propria roboravit. Hugo Flaviniac. in Chron.
pag. 107 : Aliaque quam plurima quæ chartis manu propria inseruit, quas Regis
Annulus roboravit. Hinc formula vulgaris omnibus ferme Regum et Imperatorum
Diplomatibus adscripta : Et ut inviolabilem obtineat firmitatem, manu propria
subterfirmavimus, et Annuli nostri impressione signari jussimus.Requirentes invenerunt in thesauro Regis
Annulum, Clodovei inscriptione vel imagine insculptum. Ejusmodi est Childerici
Regis annulus, qui in ejus sepulcro juxta Tornacum inventus, in Gazophylacio Regis
asservatur, cujusque ectypum exhibuit Joan. Jacobus Chiffletius in Anastasi, cujus ea est
inscriptio : CHILDRICI REGIS. Præterea alter Ludovici Pii apud Petrum Fr. Chiffletium in
Hist. Tornutiensi pag. 195. cujus hæc est epigraphe : XPE. PROTEGE. HLUDOWICUM
IM-PERATOREM.Annuli Regiicura ac custodia penes Referendarium erat. Gregorius Turon. lib. 5. Hist. cap. 3 :
Siggo quoque Referendarius, qui
Annulum Sigeberti tenuerat. Vita S. Boniti Arvernorum Episc. tom. 1. Histor.
Franc. : Cum a Sigeberto Rege enixe diligeretur, Annulo ex manu Regis accepto,
Referendarii munus adeptus est. Adde Fridebodum in Vita S. Si quis
jussionem Ducis sui contempserit, vel signum quale visus fuerit Dux Transmittere, aut
Annulum, aut sigillum, si neglexerit venire, etc. Vide Theophylactum Simocatt.
lib. 8. cap. 11.le Carcan, quo reorum colla astringuntur,
Collistrigium. In Consuetud. Juliodunensi cap. 2. art. 8.
Avoir ceps, fer et
Anneaux, dicitur esse ejus qui mediam Justitiam habet.ANNULUS
AN´NULUS[ANULUS]
Annŭlus
See anulus.