antecessor
antĕcessor, ōris, m. [antecedo], he that goes before; hence,
- I In milit. lang., antecessores, the forerunners of the army, the advanced guard (cf. antecursor): speculatores et antecessores, Auct. B. Afr. 12: agminis antecessores, * Suet. Vit. 17.—
- II In the jurists,
- A Teachers or professors of law, Cod. Just. 1, 17, 2.—
- B A predecessor in office (opp. successor): ad antecessores meos Apostolos, Vulg. Gal. 1, 17; Dig. 5, 1, 55; 27, 9, 9.—
- III Tert. thus designates the Holy Ghost, Tert. Virg. Vel. 1 fin.; and also the Apostles, id. adv. Marc. 1, 20s; 5, 3.
antecessor, ōris, m. (antecedo), der vorangeht, I) als milit. t.t., antecessores = antecursores (s. antecursor no. I), Auct. b. Afr. 12, 1. Suet. Vit. 17, 1. – II) übtr.: a) der mit Lehre u. Beispiel vorangeht; dah. α) der Lehrer od. Professor des Rechts, Cod. Iust. 1, 17, 1. § 3 u.a. – β) der Lehrer des Christentums, v. heiligen Geist, u. Plur. antecessores, v. den Aposteln, Eccl. – b) (wie das klass. decessor) der Vorgänger im Amte (Ggstz. successor), Apul. flor. 9 u. 15. Paul. dig. 5, 1, 55. – ➳ Vgl. Gloss. ›antecessor, προηγησάμενος ‹ u. ›anticessor, προηγούμενος‹.
ut ‥ qui in sancto proposito successor extiterat ‥ efficiatur ~or
ita quod omnes et singuli ‥ sine impedimento ‥ decani et capituli et ~orum seu ministrorum ecclesie [(S. Pauli ] ejusdem ecclesie liberum ingressum habeant
ordinavit Ithamar ‥ eruditione ~oribus suis aequandum
~or ‥ precessoris vestri ‥ Gregorius [II ]
concedo Lanfranco archiepiscopo omnes consuetudines in ecclesia de N. quas solebant habere ~ores ejus
cancellum ‥ ecclesie ‥ ~or ejus imperfectum reliquerat
R. E. tempore et omnium ~orum suorum
clamat Erfastus ‥ dim. sepem quae jacebat ad manerium ~oris Erfasti
R. Pictaviensis j d[omum ] quam tenuit Alflet sua ante cessor
est quedam recognitio que vocatur de morte ~oris: ‥ cum quis moritur saisiatus de aliquo libero tenemento, ‥ heres ‥ saisinam ~oris sui ‥ petere potest
petit ‥ advocationem ecclesie ‥ ut illam ‥ quam ancessores ejus a conquestu Anglie dederant
pro salute anime mee et ~orum meorum
de dono anticessorum domini regis
nec ‥ ipse nec ullus de ~oribus suis nativus suus fuit
ob ‥ animarum parentum, progenitorum et ~orum nostrorum ‥ salutem
antĕcessŏr, (15) ōris, m. (antecedo), ¶ 1 éclaireur, avant-coureur : B. Afr. 12, 1 ; Suet. Vitell. 17 ¶ 2 prédécesseur [dans un emploi] : Apul. Flor. 9 ; Paul. Dig. 5, 1, 55 || devancier [qui guide, ouvre la marche], guide, maître : Cod. Just. 1, 17, 1 ; Lact. Inst. 2, 8, 5.
- 1. (milit. t.t.) plur. voorhoede;
- 2. voorganger in een ambt.
Non enim ab se
loquitur, sed quia mandatur a Christo. Hic solus Antecessor qui solus post
Christum. Alludit ad Antecessores Romanos, qui juris doctores erant et Magistri.
Idem Tertull. alibi Apostolos vocat Antecessores. Gloss. Vett. :