apiarium
1 ăpĭārĭum, ĭī, n. (apis), ruche [où sont les abeilles] : Col. Rust. 9, 5, 1 ; Gell. 2, 20, 8.
Si quis apiaria in civitate,
aut in villa forsitan construxerit, etc. Vas Apum, in Lege Salica tit. 9. § 1.
Vasculum Apum, in Leg. Bajuvar. tit. 21. cap. 9. Alvearia Apum cum ipsis
apibus projecta ab obsessis in hostes, in Hist. Australi ann. 1289. Apium
decimæ, apud Ordericum Vital. lib. 5. pag. 582. Apium utilitates, in Charta
Henrici V. Imp. ann. 1112. apud Nicol. Zyllesium in S. Maximino, pag. 49. Vide Capitul. de
villis ann. 800. cap. 17. Apiarium, ein bynenkorbe (alveus) , quidam dicunt
Apiastrum.ăpĭārĭum, ĭi, n.: alveare.