aplanes
aplănēs, adj., = ἀπλανής,
- not moving about, standing firm, Macr. Somn. Scip. 1, 6, 9 [1.6.18?] and 11.
aplanēs, is (ἀπλανής), nicht umherirrend, stetig, Spät.: Dat. Plur. aplanesi, Apul. dogm. Plat. 1, 11.
firmamentum, quod ~os dicitur, a quibusdam etiam ultima spera vocatur
de ipso ~o
quicquid mobilis celestisque quantitatis infra ~em continetur
fixarum circuli et ~os suprema spbera
~em nullius erroris participem faciunt
octava [spera ] stellarum fixarum, quam Greci ~on, quasi sine errore, vocant
empyreo celo celum supponitur illud / quod Grecissantes aplanon esse ferunt
mergit in occasum motu nunquam variato / aplanos et secum sidera mota rapit
ex motu applanes generatur motus circulorum
applanos occurrit testante Platone planetis
aplănēs, is (ἀπλανής), fixe : Macr. Scip. 1, 9.
non erraticus. Macrobius lib. 1. de Somnio Scipionis :
Prima illa stellifera
sphæra, quæ proprio nomine dicitur cœlum, Aplanes apud Græcos vocatur, continens et
arcens cæteras. Joan. de Janua : Aplanos, vel Aplane, vel Aplanes, id
est, firmamentum, quasi sine errore, quia semper movetur in eodem loco, et acuitur in
fine. Dungalus Reclusus de Solis Eclipsi ad Carolum Magnum : De novem
circulis, qui Aplanem illum ambiunt, hoc est maximam sphæram, in qua 12. signa videntur
infixa, et cui subjectæ 7. aliæ sphæræ, etc. Infra : Maximæ sphæræ 12.
signa continenti, quæ Aplanes vocatur. Rursum : Mundani ergo anni finis
est, cum stellæ omnes, omniaque sidera, quæ Aplanes habet, a certo loco ad eundem locum
ita remeaverint, etc. Radbodus Episcop. Carm. in S. Suibertum Episcopum : Nonne tuas modulis oblectat dulcibus aures Orbibus Aplanes obvius empyreis ? ăplănēs, f.: stella fissa.