arcuo
Could not find arcuata in Logeion dictionaries.
arcuata perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of arcuo
arcuata feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural of arcuatus
arcŭo, āvi, ātum, 1, v. a. [arcus],
- to make in the form of a bow, to bend or curve like a bow (not before the Aug. per.): curru arcuato vehi, i.e. covered, Liv. 1, 21: opus, Plin. Ep. 10, 46, 2: (millepeda) quae non arcuatur, does not bend itself in the form of a bow, Plin. 29, 6, 39, § 137 (cf. arcuatim); Ov. M. 11, 590.
arcuo, āre (arcus), bogenförmig machen, im Aktiv nur refl. arcuare, im Passiv in medialer Bed. arcuari, sich bogenförmig krümmen, Bogen machen, a) v. Örtl.: sinus arcuat, Mela 3, 8, 1 (3. § 72): Araxes arcuato amne descendit, Mela 3, 5, 5 (3. § 40). – b) v. leb. Wesen: illam (milipedam), quae non arcuatur, sepa Graeci vocant, Bogen macht, bogenförmig kriecht, Plin. 29, 136 (vgl. ibid.: milipeda multis pedibus arcuatim repens).
See: arcuare
arcŭō, āvī, ātum, āre (arcus), tr., courber en arc : Liv. 1, 21, 4 ; Plin. 29, 137.
➳ arquare N. Tir. 100, 79.