arlotus
Guillerma serviens aut pediseca uxoris Andreæ Bossati
dixit prædicto Andreæ : Ha ! Andrea socie, qualiter de illo Arloto Johanne auriga seu
carraterio fui associata. Aliæ ann. 1377. in Reg. 111. ch. 7 : Qui
(Richardus) prænominatis exponentibus animo irato dixit : Unde venitis
vos alii Arloti et ribaldi ;.... vos mali Arloti in fide mea luetis de corpore,
etc. Aliæ ann. 1401. in Reg. 156. ch. 341 : Cui Arnauldo dictus Raymondus
repplicavit, tu mentiris, Arlot groso mal nez. Aliæ ann. 1411. in Reg. 165. ch.
219 : Icellui Pierre Appellast le suppliant Arlot, tacain, bourc ; qui vault autant
à dire en langaige du pays de par delà, garçon, truant, bastart. Arquabot idem
sonat, in Lit. remiss. ann. 1461. ex Reg. 198. ch. 22 : Jehan le Piccart avoit dit
que Jehan de Deux Vierges escuier suppliant estoit ruffien et Arquabot. Vide
infra Arnaldus.Ad dictum
locum dictus exponens accessit.... dicendo : Ubi, ubi sunt isti Erloti, garsoni, qui
venerunt in terra mea facere executionem. Judicium ann. 1370. in Reg. 109. ch.
192 : Jaquemetus.... portando lanceam in manu ferream, et de eadem ipsum Joannem
comminando etiam clamando, veni, Erlote, veni. Item quod clamavit etiam pluribus
clamoribus dictus Jaquemetus post dictum Johannem, ad mortem, ad mortem tu morieris,
Erlote.
de Silos, vers. 648. Inde
Arlotia, Vita S. Emiliani, vers. 20.