attaintus
Nullus
defamatus ; tanquam receptator latrocinii, debet puniri, antequam malefactor fuerit
convictus, vel Attayntus de latrocinio illo. Statuta Alexandri IV. Scotiæ Regis
cap. 25. § 3 : Et qui aliter quam sic facit, et de hoc convictus fuerit et
Attaintus, ponatur in carcere, etc. Rogerus Hovedenus : Si dominus feodi
negat hæredibus defuncti saisinam ejusmodi feudi,... et inde Attaintus fuerit, remaneat
in misericordia Regis. Charta ann. 1212. apud Florentium Haræum in Castellanis
Insulensib. pag. 206 : Vidit quemdam hominem ex hominibus S. Petri, qui erat
convictus, id est, Attains, in Castello liberari per Ecclesiam S. Petri.Quicumque adjornatus fuerit, et prima die non venerit, readjornari
debet ad secundum diem ; et si tunc non venerit, Atinctus est : et si venerit et
legitimum impedimentum ostenderit petendo sacrosancta et divisorem juramenti, hoc est,
stavera, stabit implacito suo ; et si ita non fecerit, Attinctus est. Ibidem
iterum repetitur.Habebat etiam idem
Nigellus de concessione dicti Comitis Attinctas de 24. in Curia sua Juratas, et multa
alia, quæ modo in Curia non permittitur de Haulton. Vide Bractonum lib. 4.
Tract. 5. cap 4. Fletam lib. 2. cap. 2. § 9. lib. 5. cap. 22. § 8. 16. Brittonem cap. 97.
98. And. Horn. cap. 4. Sect. 19. cap. 5. Sect. 1. 77. et Sect. 4. pag. 324. et Rastallum.Attincta, seu convictio : altera ex verisimilitudine, altera per defectum, seu eremodicium, cum accusatus scilicet judicium fugit. Prior confessione, duello, aut veredicto probatur ; altera lite intentata, quandiu reus exulat.
Ac etiam convictiones,
Attinctiones, judicia, etc.Aut
quæ ratione ejusdem officii a dicto tempore Attincturæ et
condemnationis.