auxesis

auxēsis, Akk. in, Abl. ī, f. (αὔξησις), die Vermehrung, der Zuwachs, Ps. Ascon. ad Cic. I. Verr. 56. p. 152, 2 B. Victorin. in rhet. Cic. 1, 3. p. 169, 24 H. Arnob. iun. in psalm. 77.

auxesis [αὔξησις] , increase. b heightening of effect (rhet.). auxessis, augmentum Erf. 2. 269. 55.  b ad faciendam ~im potentiae caelestis ‘ambos’ dicit esse ‘seniores’ Bede Gen. (xviii 11) 170; per rethoricam ~im ‥ amplificari G. Foliot Ep. 128; genitivus ‥ secundo positus ~im notat, ut sit sensus: ‘homo est vanitas de numero vanitatum, immo est vanitas maxima vanitatum’ Neckam Eccles. (i 2) 74C; in ipsis nominibus dignitatum et locorum amplificatio quedam cum ~i notanda est Ib. 84D.

auxēsis, is, f. (αὔξησις), augmentation, addition : Arn. J. Psalm. 77.