baburrus
baburrus, a, um,
- foolish, silly, Isid. Orig. 10, 31.
baburrus = stultus, ineptus, Isid. 10, 31. Gloss. IV, 589, 4; vgl. Löwe Prodr. p. 54.
qui verum loquitur est hostis publicus, / baburrus stolidus, immo freneticus
băburrus, a, um, sot, niais : Isid. Orig. 10, 31.
Ac quidam de plebe truces, hominesque Baburri.
Vita MS. Caroli magni jussu Friderici Imp. exarata lib. 2. cap. 22. Unde
Baburrus et insanus ab omnibus reputabatur. Babulusest apud Apul. 4. Metam. :
Tunc e re nata subtile
consilium ego et iste Babulus palam comminiscimur, hoc est, iste fatuus.
Græcis Babeculain Fragmento Traguriano. Sic enim legendum :
Sic nos Babaculæ dispoliamur,
nos fatuos sic spoliant mulieres. In editis est : Sic nos Barcalabæ
spoliamur. Non laudo cum emendant verveculis. Idem superius,
Quemvis
ex istis Babæculis in rutæ folium conjiciet, ex istis ineptis et nullius pretii
servis. Hæc Grævius in notis ad Glossas Isid.Le suppliant respondit audit Grasset : Je ne
suis point Barbouillaire : mais tu es Barbouillaire, puisque tu ne veulx entendre à
raison, ne à la vérité. Hinc Icellui Perrin dist au suppliant que il n'estoit que un fatroulleur, et
le cuidoit ainsi Esbaboyner, et que tout ce qu'il disoit estoit mensonge. Italis
Baburcus, stultus, bubigus, in Vocab. Lat. Germ. ann. 1477. Germanis
babbelnest Garrire more infantium, nugari, inepta verba proferre, Belgis
Babeculus, babiger, baburrus, etc., Blatero, stultus.