bacale
Bacile, Pelvis. Antiquit. Benedict. Occitan. part. 2. pag. 325. a Stephanotio nostro collectæ :
VI. Marchas argenti, unum pulcherrimum calicem, duo
Bacalia, unum pannum lanæ historiatum. Hic agitur de anniversariis in Monasterio
Gellonensi faciendis. Inde legitur in veteri Onomatisco San-German. n. 501 :
Baccale, Gellone, ubi infusio fit, puta aquæ vel alterius liquoris ; quod
pelvi maxime convenit.