banus
si ‘dolphinatus’ sit nomen dignitatis, vel vocetur ‘banus’ sicut in Hungaria, certe in hoc non est vis
Ispan.
Βάννας, Βασιλεὺς παρὰ Ιταλιώταις, οἱ δὲ μέγιστος ἄρχων. Certe a
ban, seu
banno, vel
bando, id est, vexillo, videntur Bani appellati, quod sub eorum vexillis ac signis provinciales militarent. Vide in voce Hispanus ; præterea Joannem Seldenum de Titulis honorariis part. 2. cap. 2. n. 5. Jo. Lucium lib. 6. de Regno Dalmat. cap. 1. Raynaldum ann. 1200. n. 46. Decreta Andreæ Regis Hungar. ann. 1222. cap. 15. et Notas nostras ad Alexiadem pag. 347. et ad Cinnamum pag. 449.
Bolandus Banusinter legatos regis Hungariæ ad Rodulph. I. Imperat. in Charta ann. 1277. apud Pertz. vol. Leg. 2. pag. 417. Glossar. med. Græcit. col. 875. D.
Banest dominus vel præfectus provinciæ. Hinc apud eos
Banitiseverbum, quod est magnifice circumferre.
Bansag. Thwroczius in Carolo Rege Hungar. cap. 97 :
Dionysio tradidit omnia cum dignitate Idem in Maria Rege cap. 1 : Stephanum... ad altum Banatus Regni
Dalmatiæ elevans apicem.