bardicatio
Pœnitentia Bardicationis glandellæ post obitum laici vel laicæ, l.
dies in pane et aqua. Si post glandellam morientem in partu, vel cohabitatorem, vel
cohabitatricem fidem habentem xl. dies in pane et aqua. Notum est
quantis cum ululatibus olim funus curabant ; his vero cum varias superstitiones,
decantatis quibusdam cantilenis, adjecissent, ejusmodi ululatus constanter prohibuere
Episcopi, statuentes pro mortuis jejunia et oblationes commodius offerri. Et quando eos
(mortuos) ad sepulturam portaverint, illum ululatum excelsum non
faciant. Et cap. 198 : Fideles pro defunctis amicorum et parentibus eorum
jejunia et oblationes triginta dies adimplere faciant. Capitula Herardi Archiep.
Turon. num. 56. tom. 1. Capitul. col. 1291 : Ut exequiæ mortuorum cum luctu secreto
et cordis gemitu fiant. Et psalmos ignorantes, Kyrie eleison ibi canant, et
ut triginta diebus amici et parentes pro eis agant. Statuta MSS. Augerii Episc.
Conseran. vetant carmina diabolica quæ super mortuos nocturnis horis vulgo fieri
solent. Porro cum de clamore dolore excitatohic agatur, recte
Bardicationisvoce ejusmodi ululatus intelligitur proscriptus, cujus loco jejunium subrogatur defuncto profuturum.
Bardicatiovero a veteri Gallico seu Britannico
Bardicvel
Barzic, quo significatur aulædus seu plebeius cantor in choris popularibus et cœtibus rusticanis ; unde
Bardicareinstar rustici cantoris clamare ; et
Bardicatio, clamore ineptus.
Bardus. Vide in hac voce.