benedictum
Could not find benedicte in Logeion dictionaries.
benedicte neuter vocative singular of benedictum
benedicte perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of benedico
benedicte masculine vocative singular of benedictus
bĕnĕdictum, v. bene, I. B. 1. g.
benedictum, ī, n. (benedico), besser getrennt geschr., s. bene no. I (bes. Verbdgg.), 1, c, γ.
Quod ipse Dominus ab illa ficu,
ad quam esuriens accessit, et sine fructu inventam percussit verbo oris sui, ut, quæ
sterilis fuerat Benedicto Domini fieret arida maledicto.