bimembris
bimembris, with double members
Frieze-Dennison Vergil
bimembris , is: adj. (bis and membrum), having two kinds of members; subst., bimembrēs, ium, m., Centaurs, 8.293.
Could not find bimembri in Logeion dictionaries.
bimembri neuter ablative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular, feminine ablative singular of bimembris
bĭmembris, e, adj. [bis - membrum],
- having double members: puer, half man, half beast, Juv. 13, 64; most freq. a poet. epithet of the Centaurs (half man, half horse; cf. bicorpor and biformis): Centauri bimembres, Sil. 3, 41: forma bimembris, Ov. H. 9, 99.—
- II Subst.: bĭmembres, ium, comm., = Centauri, the Centaurs: nubigenae, * Verg. A. 8, 293 Heyn. and Jahn; Ov. M. 12, 240; 12, 494; 15, 283; Stat. Th. 12, 554.
bimembris, e (bis u. membrum) = δίσωμος (Gloss.), zwei-, doppelgliederig, natura, Chalcid. Tim. 27 u. 28: puer, halb Mensch, halb Tier, Iuven. 13, 64: monstrum feminei bimembre sexus, v. Hermaphrodit, Anthol. Lat. 317, 1 (328, 1). – gew. v. den Zentauren (halb Mensch, halb Roß), Centauri, Sil.: u. so forma, die Zentauren, Ov.: u. subst., bimembrēs = Centauri, Verg. u.a.
multitudinem ~i divisione partitur
divisio entis in decem genera est prima, nec alia ~is vel trimembris prior est
bĭmembris, (14) e (bis, membrum), à deux membres [en parl. dʼune phrase] : Aug. Doctr. Chr. 4, 20 || qui a une double nature : Juv. 13, 64 || subst. m. , bimembres, les Centaures : Ov. M. 12, 240.
bimembris e, adj.
- bi- + membrum, with double members: puer, half man, half beast, Iu.— Of the Centaurs: forma, O.— Plurm. as subst, the Centaurs: nubigenae, V.: germani, O.