binatim
bīnātim (bini), zu je zweien, Epist. Cyrilli (Augustin. Migne 33, epist. app. 19, 25). Vgl. A. Funck in Wölfflins Archiv 7, 487.
Ut etiam parentes cum filiis, atque fratres atque sorores Binatim per
lectos ad sepulcra deducerentur.