boba
boba, s. 1. boa.
boba, c. boa : Gloss. 5, 8, 9.
bubonibussic dicta. Deliber. ann. 1490. apud Pitton. Hist. Aquens. pag. 246. Petrus Durés sequestratus est,
quia patitur
infirmitatem de las Bobas, quam duxerunt certi armigeri a loco de Romania anno elapso
existente, in servitio regio et illust. dom. ducis Orleani apud presentem patriam
Provinciæ sanam, pro tunc, existentem, infirmitate prædicta, quæ adhuc non vigebat in
Provincia. Hispan. Bubas, eadem notione. Vide infra Buba.