boca
bōca, s. bōx.
bōca ou bōcas, æ, m. (βῶξ), bogue [poisson] : Plin. 32, 145 ; P. Fest. 30 || bœuf marin : [quasi boaca ] Isid. Orig. 12, 6, 9.
Jecit, ac subito Bocarum...
tantam vim traxit, ut pondus impleti retis vix potuerit sustinere. Tract. de
Piscibus cap. 65. ex Cod. reg. 6838. C : Box vel Boca Plinio, Venetiis dicitur
booba, in reliqua Italia, Liguria, Hispania, Gallia Narbonensi bogue nominatur. Alium
piscem nostri bogueravel appellant, quia scilicet capiatur et vendatur cum piscibus,
vulgo ravaille appellatis, id est, minutis. Vide Bocharius.