broccae
Brochenn. Ugutio :
Subula, Broca
ferrea qua suuntur sotulares. Chronicon Clarevallense ann. 1183 : Quam
postea sanctus Petrus Tarantasiensis a sudibus, id est, Brochis ligneis de brachio ejus
exeuntibus perfecte sanavit.
Cœperunt
lignei sudes parvuli, quales vulgo Brochas appellant, ex quercino robore vel fraxinei,
pro ferreis acubus egredi, grossiores spinis et modice longiores. Hist.
Dalphin. tom. 2. pag. 280 : Pro reparatione duorum ensium de argento pro Domino,
et duarum galearum de argento, et unius Broccæ..... gros.
xxviii. Bourronin Hist. MS. Merlini et Arthuri :
Il le porroit trouver dedans la forest à l'entrée en une
praërie qui est enclose de Brokes.Brochons, in Reg. forestæ de Broton. ex Cod. reg. 4653 :
Hæc est consuetudo Brotonniæ per terram
abbatis Fiscanensis apud Asiacum : xv. sol. de Brochon, et xv. de folio, etc.
Ubi præstatio esse videtur pro jure capiendi sudes.In terra Ecclesiæ de vino vendito in Broca duo sextarii debentur ; de
vendito in grosso unum sextarium de unoquoque dolio. In Chartulario S. Martini
Pontisar. Charta anni 1314 : Vinum venditum ad Brochiam, Gallice ad
Broche.Vin vendu à Broche. Catholicon Armoricum :