brochia
Si quis teneat per
servitium inveniendi domino Regi, certis locis et certis temporibus, 1. hominem, et 1.
equum, et saccum cum Brochia pro aliqua necessitate, vel utilitate exercitum suum
contingente. Ita etiam Fleta lib. 1. cap. 11. § 1. Spelmannus existimat
Brochiam, hoc loco, esse nostrum
Broc, lagenam majorem, Ital.
brochiismunitus. Lit. remiss. ann. 1358. in Reg. 87. Chartoph. reg. ch. 136 :
Dictus Petrus percussit ex inadvertentia et a casu prædictum Martinum in capite
de uno baculo brochiato de Brochiis ligneis. Nostri Brochieret
Broquierdixerunt, eodem sensu, quo Itali
Brocciare, Pungere, transfigere, Gall.
Icellui du Gardin.... vint devers le suppliant l'espée traite, et sens ce que
ledit suppliant lui meffeist, li vint Broquier de son espée par la poitrine, en droit le
cuer. Aliæ ann. 1385. in Reg. 128. ch. 176 : Ledit Grisel trahy son espée
et acouru après ledit exposant pour le cuider Brochier. Ferir à broque, vel
de broche, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1392. ex Reg. 144. ch. 192 :
Icellui Curgnet feri ledit Casin à Broque d'un bazelaire parmi le costé. Fery de
Broche de son bazelaire, in aliis ibid. ch. 260. Vide supra Broca 4.