brunea
Et insuper omnis homo duodecim mansis Bruniam
Brunicam
habeat, etc. Capitula ejusdem Caroli M. lib. 6. cap. 212.
Ut armillæ et Bruniæ
non dentur negotiatoribus. Occurrit ibidem lib. 1. Ut nullus ex Clericali ordine... neque laïcus Bruneas,
aut arma infra monasteria puellarum commendare præsumant. Præceptum Caroli M.
ann. 795. ex Tabulario Narbonensi : Obtulit equum optimum et Brunia optima, et
spatam Indiam cum techa de argento parata. Testamentum S. Everard. Ducis
Forojul. : Bruniam unam, helmum unum, etc. Occurrit passim in Legib. Antiq.
in Salicæ Capitulo 3. cap. 4. 12. in Lege Ripuar. tit. 36. § 11. in Capit. 2. ann. 805.
Cum cæteris meis debitalibus et caballis, et Bronie,
et cætera arma, quæ ego habui.
BronBritannis est Mamma, pectus, unde fortassis
Broniavel
Brunea, quod pectus tegat.
Brunia, Brunje, Brüne, Brün, eodem significatu. Vide Glossar. Wachteri, Lexic. Germ. Frischii, et Glossar. Suio-Goth. Ihrii voce
Brynja, vol. 1. col. 283.
Broignevulgo appellatur. :
Li Cuens le tint, qui sa force i amasse,
La riche Broigne li derront et deslace.
:
Et mainte Broingne percier et estroer,
Et maint vassal trebuchier et verser.
Idem :
L'escu li perce, s'a la Broingne faussée.
Alio loco :
En son dos vest une Broigne treslice.
MS. :
L'escu li perce, et la Broingne treslit.
Ubi illud Virgilii videntur expressisse :
Loricam consertam hamis, auroque trilicem.
MS. :
Des haubers et des Broingnes, mainte male faussée.
:
Là veist-on tante Broingne saffrée.
Vide Loccenium lib. 3. Antiq. Suecic. cap. 2. Bronha, vol. 1. pag. 262.
Cum.... piscationibus, mansionariis,
Barschalkis, Aureariis, Bruneariis, Cidelariis, molendinis, etc. Ubi
Aureariiiidem, qui
Aurarii ; Bruneariivero
Bruniarumconfectores videntur.