brunus
si ‥ sit ‥ patiens juvenis complexionis colerice, sc. macilentus, ~us, mobilis et levis
plani sunt illi bruni densique capilli
j liber homo ~us
Willelmo ~o
pro j [equo ] ~o falvo
equus ~us badius
pro restauro ‥ unius equi ~i badii cum stella in fronte
una cum equo meo ~i coloris
fugavit unam vaccam nigram ~am
habeat quilibet frater leprosus ‥ qualibet septimana septem panes, quorum ‥ duo ~i colore, facti de frumento prout fuerit de garba excussum(
dare toll’ suum ‥ duos grisengos pannos et unum ~um(
sex casulas optimas, unam sc. ~am de tenui †purpura [? l. purfilura ] et opere subtili pretiosam
j tabardum de ~o camelino(
dele chamlett †brunio
duobaudkynys de ~o sine armis
Bruno, Germ.
Braun;
Brûn.
prunorumcolore, ut censet Octavius Ferrarius, vel quod
Bruniæ, seu loricæ, colorem referat ; unde nostri
Bronze, pro ære, ex quo
Bruneæet statuæ conficiuntur, a cujus colore subfusco,
Bronzerdicimus, Itali
Abbronzare, fusco colore illinire, depingere.
Et si avoit des elmes Burneis.
Bronze, apud Anonymum de Locis Hierosol. cap. 8 :
ἔχει καὶ δύο πόρτας προύτζινες. Vetus
esse verbum Gallicum, aut Germanicum, evincit BrunechildisReginæ nomen, quod a Germanico accersunt quidam, dictamque volunt
Bruyne hilt,
fuscam heroida. Rabanus Maurus Poem. 12. ad Brunuwardum Chorepiscopum :
Ultima quem clarum, hunc caussat prima nigellum
Syllaba.
Leges Ethelredi Regis cap. 23 : Grisengos pannos et unum Brunum.
Item de capa panni
Bruni vel Blanchi... Item de caligis... grossis de vario, vel Bruno, seu nigro 3.
denar.Agiles:
Vidi illico
ingredientem.... quendam magnum et spissum, Bruno colore et subcalvo. Guill. de
Baldenzeelin Hodœporico, de Arabibus :
Bruni homines sunt, fortes et
veloces. Utuntur præterea Turpinus in Carolo M. Constantinus African. lib. 1.
Commun. locor. medic. cap. 24. Michaël Scotus de Physionom. cap. 13. Ordericus Vitalis
lib. 12. pag. 851. Gaufridus Vosiensis 1. part. cap. 67. Regula Trinitariorum cap. 2.
Thwroczius, et alii.
Viestue estoit moult ricement
D'un Brun sains menuement,
Toute d'or à œuvres menues.
Habentes
marginem, tendentem ad Brunedinem. Infra : Hujusmodi fuscos seu Brunos
tendentes ad rubedinem vocamus illos, qui habent colorem Brunum, permixtum
rubedini. Vide Octav. Ferrarium in Orig. linguæ Ital. in Bruno.
Crocus quoque Hispanicus cum lucidissimo
glutine distemperatus, et stanno lucidissimo, id est, bene Brunito et claro
superpositus, etc.